အပျိုကြီးရဲ့အထူးလက်ဆောင်

အပျိုကြီးရဲ့အထူးလက်ဆောင်

ကျမ မသီသီမြင့် အသက်သုံးဆယ့် ငါးရှိပြီ။ကျမရန်ကုန်ကိုရောက်လာ   တယ်။ဇာတိကတော့အညာက၊အညာသူဆိုပြီးမဲမဲသဲသဲ မဟုတ်ဘူး။  အသားတော့ဖြူယုံမကဝင်းတယ်။  လှလားလို့မေးရင်တော့ရွာမှာတော့  ကွမ်းတောင်ကိုင်စာရင်းမဝင်ပေမယ့်ရွက် ကြမ်းရေကြိုအဆင့်ပေါ့။အ   သားဖွေးယုံလေးထိန်းထားနိုင်တယ်။ပြောစရာအပြစ်ကတော့နို့သေး   တာတစ်ခုပဲ။ဒီအသက်အရွယ် အထိ  အပျိုကြီးဘဝနှင့်နေခဲ့တာ။ဘာစိတ်  မှတော့မရှိခဲ့ဘူး၊ခုဒီအရွယ်ရောက်မှ   ကျမစိတ်ကတမျိုးကိုဖြစ်လာတယ်။ဖြစ်ပုံကဒီ လို။မောင်လေးကရန်  ကုန်မှာအိမ်ထောင်ကျတယ်။သူတို့ကတိုက်ခန်းငှားနေကြတာ။သူ  တို့မှာသမီးလေးတစ်ယောက်ရှိတယ်။ကျမ တူမလေးပေါ့၊ကျမတို့ရဲ့အသဲ  လေးလေ။တနှစ်နီးနီးရှိပြီ၊အဲဒီက  နေပြီးတော့ကျမကိုရန်ကုန်ကိုခေါ်  တယ်။ဘာလို့ခေါ်လဲဆိုရင်သူ နိုင်ငံ   ခြားသွားရမယ့်ရက်နီးလာလို့တဲ့။

သူ့သမီးနှင့်သူ့မိန်းမကိုထားခဲ့ရမှာ  စိတ်မချလို့ဆိုတော့ကျမလိုက်သွား  ရတယ်။ရွာမှာအမေနဲ့ညီမကိုထား   ခဲ့ရတယ်။အဲဒီမှာကျ မကသူတို့နေတဲ့မြို့ကိုလိုက်လာရတဲ့အခါသူတို့  တိုက်ခန်းကHallခန်း၊ငှားနေတာ  လဲဖြစ်လေတော့ အခန်းတွေကန့်မထားဘူး  လိုက်ကာခန်းဆီးလေးပဲကာထား   တယ်။ကျမလည်းခန်းဆီးရှေ့အိမ်  ရှေ့မှာပဲအိပ်ရတယ်။ကျမမောင်က  နိုင်ငံခြားထွက်ခါနီးတော့ အမရှိနေ  တာတောင်မရှောင်ဘူးရှင့်။ညဆိုသူ  တို့လိုးသံတဖတ်ဖတ်နှင့်ကျမယောက်မကလည်းတအားညည်းတယ်။   အမှန်ဆိုရွာ မှာမကြားဖူးတဲ့အရာ  တွေ၊အစကတော့ရှက်တာပေါ့၊   အသံကြားတိုင်းရင်တုန်ပန်းတုန်  အမြဲဖြစ်ရသည်။။

သူတို့လုပ်ရင်ကြားရတဲ့အသံတွေက  ဒါမျိုးမကြားဖူးတဲ့ကျမအတွက်  တော့တမျိုးကြီးပဲရှင့်။တပြွတ်ပြွတ်  စုပ်သံတွေလည်းကြားရ တယ်။  အမှန်ဆိုရင်ကျမရှိတော့မောင်လေး  ရှောင်ရမှာ၊ဒါပေမယ့်သူနိုင်ငံခြား  သွားရတော့မယ်ဆိုတော့ရိက္ခာယူ   သည့်သဘော လားမသိပေ။။ကျမအိပ်နေပြီဆိုပြီး   လိုးကြသည်။တပြွတ်ပြွတ်နှင့်စုပ်သံ  ကြားရသည်။ကျမကချက်ချင်းအိပ်  ပျော်တတ်တဲ့လူမျိုး မဟုတ်တော့  သူတို့ကမသိပဲလုပ်ကြတာ ကျမစိတ်ထဲတစ်ခါမှမဖြစ်ဖူးတဲ့ခံ  စားမှု့တွေဖြစ်နေမိတယ်။အသံတွေ   ကြားပြီးကျမ အဖုတ်ဆိုလည်းစိုရွှဲ  နေသည်မှာအမြဲတစေလိုဖြစ်နေ  သည်။တဖြေးဖြေးနဲ့ကျမစိတ်တွေ  ဖောက်ပြန်နေမိတယ်။တကယ်ကိုမယိုးမ ယွစိတ်တွေဖြစ်နေတယ်၊အဲဒီ စိတ်သာဖြစ်တာလင်ကျတော့မယူ  ချင်ဘူး၊လင်ယူသားမွေးဒုက္ခတွေကိုမခံနိုင်ပါ။စိတ်ပါလာတိုင်း ကိုယ့်ဟာကိုပွတ်မိလာသည်။သို့သော်အား  မရပေ။မောင်လေးမရှိတော့ယောင်းမနှင့်အတူအိပ်နေရသည်။လွတ်လပ်မှု့လည်းမရှိ ပေ။ယောင်းမသိ၍အရိုအသေတန်မည်ကိုလည်းစိုးရိမ်ရ  သည်မဟုတ်ပါလား။ ကျမလဲယောင်းမဆီရောက်နေသည်မှာတလပြည့် တော့မည်၊အလုပ်က  မယ်မယ်ရရမရှိ၊ကလေးထိန်းထ  မင်းချက်ရုံသာဖြစ်တော့ကျမလည်းအလုပ်မရှိလျှင်မနေတတ်လေရာ၊ အလုပ်တစ်ခုလုပ်ရန်ကြိုးစားရ  တော့သည်။

“ယောင်းမရေ နင့်ယောက်ျားလုပ်စာ  ကနင်တို့မိသားစုအတွက်ပေါ့၊ငါလဲ  အမေတို့ကိုထောက်ပံ့ဖို့တစ်ခုခုလုပ်  ရမယ်”  “ယောင်းမ ရယ်၊ဒီမှာကဘယ်အလုပ်  ရှိလို့လဲ”  “ဒီလိုပဲအရင်ကရွာမှာငါကွမ်းယာ  ရောင်းခဲ့တာပဲ၊အဲဒီဟာပြန်လုပ်မယ်” “ယောင်းမဟိုရှေ့က တိုက်တွေပြန် ပြင်မှာတဲ့လူတွေရောက်လာကြ  တယ်”   “အေးငါလဲမြင်တယ်။အလုပ်သမား  တွေလဲရောက်လာကြတယ်”  “အင်း  တွေ့တယ်မိသားစုသုံးလေး ဦးပဲ”   “အဲဒီလူလောက်နဲ့တော့မဟုတ်  လောက်ဘူး၊အများကြီးလာကြမှာ”  “အင်းဟုတ်လောက်တယ်”  “အဲဒါယောင်းမချက်ချင်းဆိုင်ဖွင့်   လိုက်ရင်အဆင်ပြေမှာပဲ”  “အေးမဆိုးဘူး၊မနက်ဖြန်ပဲဖွင့်မယ်”  မသီချက်ချင်းဆိုင်ဖွင့် ရန်နေရာကို  ရှင်းလင်းလိုက်သည်။ဆိုင်ဆောက်  ရန်အလုပ်သမားများကိုအထူးရှာ  ရန်မလိုပဲအသစ်ရောက်နေသော  အလုပ်သမား မိန်းမကိုသွားပြောရာ   လက်သမားများကချက်ချင်းလိုက်  လာကြပြီးဆိုင်ခုံလုပ်ပေးသည်။  အလုပ်သမားမိန်းမများကစပ်စုကြ   သည်။မိမိအပျိုကြီးမှန်းသိပြီး   “အပျိုကြီးကခွင်ရှာတာတော်လိုက်  တာ” “ဟင်ဘာလို့လဲ”  “ကျမတို့အလုပ်သမားကခြောက်   ဆယ်လောက်ရှိတယ်။ဆရာအပါအ  ဝင်ကွမ်းစားကြတာလေ၊ဆိုင်ကနီး  တော့ဒီဆိုင်ပဲအားပေးကြမှာ” “ဟုတ်လား”  မသီ အားတက်သွားသည်။

“ဆရာကအဝေးကြီးကွမ်းဝယ်ထွက် တာမကြိုက်ဘူး၊သူကထွက်ဝယ်ခိုင်း မှသွားရဲကြတာ”  “လာပို့ပေးရင်ကောင်းမယ်”  “ငါးရာဖိုး အထက်ပို့ပေးမယ်ဟေ့” “အဆင်ပြေတာပေါ့”   “ဆရာဆီပို့ရင်သတိထားပေါ့”  “ဘာလို့ သူကလူပျိုလေ၊ဟီး  ဆဲတာနဲ့ကြုံမှာစိုးလို့”  “သူကဆဲသလား”   “ဆဲတာပေါ့”  “နင်တို့တွေပြန်မပြောဘူးလား”  “ဘယ်ပြောရမလဲ၊သူဆဲတာကလဲ   ရယ်ရတယ်”   “ဟမ် ဆဲတာ ကရီရတယ်ဟုတ်လား”  “မနာအောင်ဆဲတာ”  “ဘယ်လိုဆဲတာလဲ”  “ညစ်တီးညစ်ပတ်တွေ”  “အယ်”  ဆိုင်ဖွင့်ပြီးနှစ်ရက်ခန့်အထိ သူတို့ဆရာနှင့်မတွေ့ရပေ။သို့သော်အခန်း   တခန်းရှင်းလင်းနေသည်ကိုတွေ့ရ  သည်။ထိုကြောင့်စပ်စုကြည့်ရပြန်   သည်။   “နင်တို့ ဟိုအခန်းဘာလို့ရှင်းတာလဲ” “မန်နေဂျာဆရာရဲ့ရုံးခန်းလေ”  “သူဌေးကမလာဘူးလား”   “ဆရာလားသူကအလုပ်ပိုများ တယ်”မန်နေဂျာဆိုတာလဲဆရာ့ညီလေ”တဖြေးဖြေးနှင့်အလုပ်သမားမိန်းမ   များနှင့်ရင်းနီးလာသည်၊ထိုအလုပ်  သမားမိန်းကလေး ထဲတွင်သွက် သွက်လက်လက်နဲ့တစ်ယောက်ပါ  သည်။စကားပြောလျှင်ညစ်တီးညစ်  ပတ်ပြောသည်။

“ဟေ့ကောင်မ အခုမှဈေးသွားတာ  လား” “ဟုတ်ပါ့အပျိုကြီး မနေ့ညကငါ  ယောက်ျားကြောင့်မအိပ်ရဘူး”  “ဟင် နင့်ယောက်ျားမူး နေလို့လား”   “ဟုတ်တယ် မူးပြီးမပြီးတော့ဘူး”  “ရစ်နေလို့လား”  “ရစ်တာမဟုတ်ဘူးအပျိုကြီးရေ၊   ဘုတာ၊ဘုတာ”   “အမ် ဘာ လဲဘုတာ”  “အဝှာလုပ်တာ” “အယ် ဒီကောင်မတော့”   “ဟုတ်တယ်၊မနေ့ညကတော့တပြား  သောက်လို့ပုံမှန်ပဲ၊တလုံးသာ   သောက်ရင် မှောက်ရော”   “အယ်”  “ကျမယောက်ျားကတပြားတန်လေ””ပေါက်ပေါက်ရှာရှာပြောတော့မယ်   နင်ဈေးနောက်ကျ နေပြီသွားတော့” အဲဒီကောင်မကိုမနည်းနှင်ထုတ်   လိုက်ရသည်။မဟုတ်ရင်ပျစ်ပျစ်နှစ်နှစ်ပြောတော့မည်။မောင်လေးမရှိတာ့အသံ တွေမကြားရတော့ပေမယ့်ဒီလိုမျိုးကိစ္စတွေပြန်ကြားရတော့  စိတ်ကပြန်ကြွလာသည်။  ဆိုင်ပြန်ရောင်းနေတုန်းကားတစ်စီး  ဝင် လာပြီးလူတစ်ယောက်ဆင်းလာ  ကာရုံးခန်းဆီသို့သွားသည်ကိုတွေ့  လိုက်ရသည်။အလုပ်သမားခေါင်း  ဆောင်များလည်းနောက်က လိုက်သွားကြရာမန်နေဂျာဆိုသူရောက်လာမှန်းသိလိုက်သည်။

ခနနေပြီးအလုပ်ထဲကိုသွားကြသည်။အလုပ်သမားများလည်းလိုက်ကြ  ပြီးနာရီဝက်ခန့်ကြာသော်ပြန်ဆင်း  လာသည်။ခပ်ဝေးဝေး ဖြစ်နေ၍သေ  ချာကြည့်၍မရပေ၊စပ်စုချင်လာ  သည်။ထိုအချိန်တွင်အလုပ်သမား  တစ်ယောက်၏မိန်းမကကွမ်းတစ်  ထောင်ဖိုး လာမှာရာယာထားလိုက်  မည်ဟုပြောလိုက်သော်လည်းရုံး ခန်းကိုလာပို့ရန်ပြောသွားသဖြင့်ရုံး   ခန်းဆီသို့သွားပို့ရသည်။စပ်စုချင်  သည်နှင့်အတော်ပင်ဖြစ်သည်။   ကျမကွမ်းသွားပို့သောအချိန်မှာထိုလူဖုန်းဆက်နေသည်။ထို့ကြောင့်မသီအထဲဝင်မသွားသေးပဲ အခန်းဝကနေစောင့်နားထောင်နေလိုက်သည်။ထိုဆရာဆိုသူကဖုန်းဆက်သူအား  ဆဲနေသည်။  “အေး ဟုတ်တယ်လီးပဲ၊အဲလောက်    ငတ်ပြတ်နေရင်မင်းတို့မိန်းမဟာ  တွေလှီးပြီးယူလာခဲ့ပါလား”  မသီကျောချမ်းသွားရသည်။   “ငါလိုးတွေသောက်လုပ်ကျလက် ကျောမတင်းဘူး၊ဟိုဟာမျိုးကျခြေ   ဖျားပါထောက်တယ်”  ဘာတွေတော့မသိပေ၊ပြောနေတာ  ကတော့တော်တော်ဒေါသထွက်ပြီး  ဆဲနေပုံပါပဲ   ဖုန်းဆက်ပြီးတော့စာရင်းစာအုပ်ကို  ကောက်ကိုင်ပြီးကြည့်နေချိန်မသီရုံး  ခန်းအထဲသို့ဝင်လိုက်သည်။

“ဘာကိစ္စရှိလို့လဲဗျ”  “ဟိုလေကွမ်းယာလာပို့တာ” “အော ၊ဟုတ်ကဲ့ထားခဲ့လေအမ”    မသီကွမ်းယာကိုထားပြီးသုတ်သုတ်နဲ့ပြန် ထွက်ခဲ့ရသည်။ထိုသူကအ  သားမဖြူသော်လည်းညိုသည့် ဘက်မရောက်၊နေလောင်သလိုဖြစ်နေသည့်မျက်နှာနဲ့ရုပ်ကမချောသော်   လည်းယောက်ျားပီပီသသနှင့်ဖြစ်  သည်။နှုတ်ခမ်းမွှေးများရိတ်ထား   ပေမယ့်အနည်းငယ်စိမ်းနေသည်ဟု  ထင်သည်။တစ်ခါတစ်ခါ လည်း သူ့အကိုဖြစ်သူသူဌေးလာတတ်   သည်။သူဌေးလာလျှင်လဲနာရီဝက်  ခန့်သာနေတတ်သည်ကိုမသီသတိထားမိသည်။သူ့အကို ရောက်သည့်အချိန်တော့မသီကိုကွမ်းလာမပို့ခိုင်း  တတ်ပေ။  ဒီလိုနဲ့ကွမ်းယာပို့ရင်းရင်းနီးလာ  သည်။သူ့နာမည်ကကိုမိုးမြင့်။မသီ ထက်ငယ်သည်။မသီစကားပြောရဲလာသည်။တနေ့တော့မသီစပ်စုကြည့်သည်။   “ကိုမိုးမြင့်တို့ကပြောတော့လဲပညာ  တတ်ပြော တာကလဲကြမ်း  လိုက်တာ”  “ဟုတ်တယ်ဗျ။ကျနော်အုပ်ချုပ်နေတဲ့သူတွေကပညာတတ်တွေမှမ  ဟုတ်တာ။ကြမ်းကြမ်းလေးပြော မှအဆင်ပြေတယ်၊တော် တန်ရုံပြောရင်ပန်းနဲ့ပေါက်သ   လောက်ပဲထင်နေကြတာ” “မသီတော့ကျတော့နားထောင်ရ  တာတမျိုး ကြီးဖြစ်နေတာပေါ့” “ခင်များကမိန်းကလေးလေ၊ပြီး တော့အပျိုကြီး၊ကျနော်တို့အလုပ်  မှာကယောက်ျားလေးတွေလေ၊ဒီလို   ပြော မှမသာတွေကရတာ၊ယောက်ကျားလေးရှိတဲ့နေရာကဒီလိုပါပဲ၊ဟိုကိစ္စတော့နည်းနည်းပါတာပေါ့”

“အမလေးဒီလိုကြီးလား”  “ဟုတ်တယ်”  ကျမလည်းအားနေရင်သူ့ဆီကွမ်း  ယာသွားပို့တယ်။သူကပိုက်ဆံပေး  ပါတယ်။ကျမက အလကားကျွေး  လည်းမစားပါ။ထို့ကြောင့်ပင်  “ကိုမိုးမြင့်ကျမဆေးခပ်ထားမှာ  ကြောက်လို့လား”   “ကျနော်ကဆေးမတိုးဘူး၊ခင်  များ ဆေးခပ်လဲခင်များပဲခံရမှာ”  “အမလေးမခပ်ရဲပါဘူးရှင်”  တကယ်တော့သူ့အလုပ်သမားများ  လာရောက်ကွမ်းဝယ်ကြ၍သာ  ဆိုင်ကရောင်းရသည်။ထို့ကြောင့်   သူတို့ကိုကျေးဇူးတင်၍အလကား  ကျွေးခြင်းဖြစ်သည်။   ကွမ်းယာဆိုင်ဖွင့်ထားတာဆိုတော့  လဲ ယောက်ျားလေးတွေလာကြတာ ပေါ့။အပျိုကြီးဆိုတော့လဲရိသဲ့သဲ့   တော့အလုပ်ခံရတယ်။လွန်လာတဲ့အခါကျမလဲအော်ပစ်တယ်။  အဲဒီလိုလူတွေမရောင်းရလဲနေပါစေ   ပေါ့။တဖြေးဖြေးနဲ့ကျမကွမ်းယာ  ဆိုင်လေးရောင်းကောင်းလာတယ်။   ပိုက်ဆံလေးစုမိလာ တာပေါ့  တနေ့ကိုမိုးမြင့်ဆီကိုကွမ်းယာသွား  ပို့ရင်း  “အပျိုကြီးဟိုနေ့ကရန်ဖြစ်နေတာ  ကြားလိုက်တယ်”   “ဒီလိုပဲလေ”   “ဟိုကမူး ရူးပြီးတစ်ခုခုလုပ်သွားရင်ဘယ်လိုလုပ်မလဲ”

“လုပ်လို့ရမလား၊ပြန်ချမှာပေါ့” ကျမလည်းအညာသူပီပီပြန်ပြော   လိုက်တယ်။  “ခင်များဘော်ဒီနှင့်ဗျာပြန်လုပ်လို့  ဘယ်လွယ်မ လဲ”  “အမယ်လူကပိန်ပေမယ့်အားရှိ  တယ်”  “လက်တဖက်နှင့်ဆွဲရမ်းလိုက်ရင်  တောင်လွင့်ထွက်သွားမယ့်ပုံကများ”  “လူများ အထင်သေးလို့၊ရှင်တို့လို  ဘီယာဖောဖောနေသူမှတ်နေလား”  “ဟောဗျာဘီယာဖောလားဘာလား  သိရအောင်ခင်များကိုလက် တဖက်  နှင့်တွန်းလှဲလို့ရတယ်”  “အံမယ်ရမယ်ထင်လို့လား”  ကိုမိုးမြင့်ထလာပြီးကျမလက်ကိုတ  ချက်ကိုင်လိုက်ကာ   “ရုန်းကြည့် လိုက်လေ” မည်သို့မျှရုန်းမရပေ။ရုန်းရင်းပင်  သူ့ရင်ခွင်ထဲရောက်သွားသည်။  သူ့ရင်ခွင်ထဲရောက်ပြီးကျမဖင်ကို  သူ့ဟာကြီးနဲ့ ထောက်မိပြန်သည်။“အာလွှတ်တော့ကိုမိုးမြင့်၊လူတွေ မြင်မယ်”   “ဘာမှမစိုးရိမ်နဲ့ကျနော့်ရုံးခန်းကလူမမြင်ရပါဘူးဗျာ”  လူမြင်မှာ ပဲစိုးရိမ်မိသည်။ကျမစိတ် တွေတမျိုးကြီးဖြစ်သွားရသည်။ကို  မိုးမြင့်ကျမအပေါ်မရိုးသားမှန်းသိ  သွားရသည်။သို့သော်ကျမစိတ်မ ဆိုးမိပေ။နောက်နေ့တွေလဲကွမ်းယာ   သွားပို့မြဲပါ။တနေ့ကိုမိုးမြင့်အလုပ်  သမားတွေကိုပိုက်ဆံရှင်းသည်ကို  တွေ့သည်။ATMကဒ် ကိုမြင်လိုက် ပြီးကျမလည်းပိုက်ဆံကိုစုကာATM   ကဒ်ထဲထည့်ထားလျှင်ကောင်းမည်  ဟုတွေးလိုက်သည်။

“ကိုမိုးမြင့်ATM ကဒ်လုပ်ရတာလွယ်လား” “လွယ်ပါတယ်၊တချို့ဘဏ်ကစောင့် ရတယ်၊တချို့ဘဏ်ကတစ်ခါတည်း  လုပ်ပေး တယ်”  “ကျမလဲATMကဒ်လုပ်ချင်တာ”   “မြို့ထဲမှာလုပ်ရမှာပဲ၊ဒီမှာစက်တွေ  ပဲရှိပြီး၊ဘဏ်မှမရှိတာ”  “ကျမဘဏ်ကိုသွားရမှာ လား” “ဟုတ်တယ်၊လူကိုယ်တိုင်သွားရ  မယ်”“ငွေစုရင်ကော”   “ငွေကလွှဲပေးလို့ရတယ်လေ”  “ဟုတ်လားကျမလဲATMကဒ်လုပ် ချင်တယ်” “မြို့ထဲသွားလုပ်လေ” “ကျမမြို့ထဲမသွားတတ်ဘူး” “အဲဒါဆိုရင်ကျနော်မနက်ဖြန်ဘဏ်သွားမှာ၊လိုက်ခဲ့လေ” “မနက်ဖြန် ကိုမိုးမြင့်သွားမယ့်အချိန် ပြော၊ကျမလိုက်မယ်” “လိုက်ခဲ့လေ” “ကျမဒီကတော့မလိုက်ရဲဘူး၊လမ်း  ထိပ်ကစောင့်မယ်”  “ပြီးရော” ညကျတော့ယောင်းမကို  “ယောင်းမ ငါငွေစုစာအုပ်လုပ်မလို့  မြို့ထဲခနသွားမယ်၊ဆိုင်ခနစောင့်  ပေး”  “ဘဏ်တွေကကြာတယ် နှော်”“အေးယောင်းမပြီးတာနှင့်ပြန်လာခဲ့မယ်” “အင်းယောင်းမ”   မနက်ကျတော့ရှစ်နာရီလောက်ကျမလမ်းထိပ်ကိုထွက်တယ်၊ကို မိုးမြင့်ဆီဖုန်းဆက်တော့ကိုမိုးမြင့်ကသူ  လာနေပြီပြောတယ်။နာရီဝက် လောက်နောက်ကျပြီးမှရောက်လာ   တယ်။ကျမဗိုက်ထဲ မနက်ကစားထားတာကရစ်နေပြီ။ကားပေါ်ရောက်  ပြီးလမ်းတဝက်လောက်မှဝမ်းက  သွားချင်လာတယ်

“ကိုမိုးမြင့်ဒီနားလက်ဖက်ရည်ဆိုင် လေးဘာလေးရှိလား” “ဒီနားမှာလက်ဖက်ရည်ဆိုင်မရှိဘူး လေ၊ဘာလုပ်မလို့လဲ”   “ကျမဗိုက်နာ လာလို့”“ဟောဗျာ” ကျနော်တနေရာရပ်ပေးမယ်။ “အာလမ်းမကြီးမှာ” “ကြံကြံဖန်ဖန် ခင်များကလည်း လမ်းမကြီးပေါ်ရပ်မလား” ကိုမိုးမြင့်ကကားမောင်းရင်းဟို ကြည့်ဒီကြည့်နှင့်မောင်းပြီးဟိုတယ်တစ်ခုကိုတွေ့ပြီးဝင်ရပ်လိုက်တယ်။ ဟိုတယ်ကကောင်လေး တစ်ယောက် ထွက်လာတယ်။ “ညီလေးဒီအမကိုအခန်းအရင်လိုက် ပြလိုက်ပါ။ငါReceptionသွား လိုက်မယ်”   “ဟုတ်ကဲ့အကို” ကျမလည်းကောက်လေးနောက်ကို  လိုက်သွားလိုက်တယ်။ကောင်လေး  ကအခန်းကိုပြတော့  “ရပြီမောင်လေး”  ကောင်လေးကို ပြောပြီးအခန်းထဲဝင် ကာအိမ်သာခန်းထဲဝင်ရတယ်။  အိမ်သာတက်ပြီးမှပေါ့ပါးသွားတယ်။အားလုံးသန့်ရှင်းရေးလုပ်ပြီးအ ခန်းထဲ ဝင်လာတော့ကိုမိုးမြင့်ကို တွေ့ရပြီး “ဟင်ကိုမိုးမြင့်ဒီအခန်းထဲရောက်နေ ပါလား”   “ဟုတ်တယ်လေ ခင်များအိမ်သာ တက်တာ   အခန်းငှားလိုက်ရတယ်”“ဟော့တော်” “ငှားပြီးမှတော့မထူးဘူးခနနေဦး မယ်” “အော် အမ်” ဘာပြောရမှန်းမသိတော့ပေ။

“ကိုမိုးမြင့်အခန်းကတနေ့လုံးငှားရတာလား” “မဟုတ်ဘူးလေးနာရီပဲ” “အော”  “လာဗျာ မသီ” “ဟင်ဘာလုပ်မလို့လဲ” “ဟိုတယ် ရောက်မှတော့ခနနားပြီးမှ သွားကြမယ်” “ကိုမိုးမြင့်နားရင်နားလေ”   “လာပါဗျာ”  ကိုမိုးမြင့်ကျမကိုအိပ်ရာပေါ်ဆွဲခေါ် တော့တယ်  “ကိုမိုးမြင့်မဖြစ်ဘူးနှော်”  “ဘာဖြစ်လို့လဲ”  “အာ ကိုမိုးမြင့်နှော်”  “လာပါမသီရာ”  ကိုမိုးမြင့်ကကျမကိုပွေ့ချီပြီးကုတင်  ပေါ်ခေါ်သွား ကာပက်လက်လှဲချ လိုက်တယ်။ကျမရင်ထဲစိုးရိမ်ထိတ်   လန့်ခြင်းတဝက်ရင်ခုန်ခြင်းတဝက်  နဲ့ပေါ့။ကျမတွေးလိုက်ပြီဒီအခြေအ  နေရောက်မှတော့ကျမအဘုခံရ   တော့မည်ကိုပေါ့ အိပ်ရာထဲကိုမိုးမြင့်ကဘေးကအိပ်  ပြီးကျမကိုဖက်ထားတယ်။ပေါင်တ  ချောင်း တောင်တင်ထားတယ်။ခက် တာကသူ့ဟာကြီးကကျမပေါင်ကို  လာထောက်နေတယ်။ကြက်သီးတွေ  ထပြီးအာတွေခြောက်လာ တယ်။  “အပျိုကြီး ကြောက်နေတာလား”  “အာကြောက်တာပေါ့တစ်ခုခုဖြစ်  သွားရင်ဘယ်လိုလုပ်မလဲ”   “မဖြစ်ရပါဘူး” “ဖြစ်ရင် တာဝန်ယူရမှာ” “အင်းယူမယ်၊ဖြစ်လဲမဖြစ်စေရဘူး”   ကျမဘာမှဆက်မပြောတာ့ပေ။ဒီ  ကိစ္စမျိုးကိုကြုံဖူးချင်တာတော့ရှိပေ  မယ့် ကိုယ်ဝန်ရသွားတာမျိုးကိုမလိုချင်။လင်လဲမလိုချင်ပေ။  ကိုမိုးမြင့်ကျမကိုနမ်းသည်။အစက   တော့ပါးပြင်မှနဖူး၊အဲဒီအထိကျမ ငြိမ် ခံနိုင်သည်။ထိုမှတဆင့်လည် ပင်းရောက်လာသောအခါကျမလုံးဝမခံနိုင်ပေ။ယားလည်းယားသည်။

ကျမစိတ်ကပါလာသည်။ဤတ  လောကျမစိတ်တွေဖောက်ပြားနေသည်ကိုတော့ကျမဝန်ခံပါရစေ။  တဖြေးဖြေးနှင့်ကိုမိုးမြင့်ကကျ မအဝတ်ကိုချွတ်ရန်ကြံစည်လာပြီး အကျၤၤီနောက်ကျောဇက်အားဆွဲချ  သည်။နောက်တော့ဘရာချိတ်ကိုပါ  ဖြုတ်တော့သည်။အ ကျၤၤီကိုမတင် တော့ကျမရှက်သည်။ကျမနို့ပိန်  သေးသေးပြားကပ်ကပ်ကိုဘရာစီယာနှင့်ကြီးချင်ယောင်ဆောင်ထား  သည်မ ဟုတ်ပါလား။သတိရပြီးအတင်းဆွဲအုပ်ဖုံးသော်လည်းမရတော့   ပေ။နို့ပိန်လေးပေါ်လာသည်။  ထိုနို့ပိန်လေးကိုပင်ကိုမိုးမြင့်ကတ ပြွတ်ပြွတ်စို့သည်။ ကျမနို့စို့မခံဖူးပေ။ယခုလိုနို့စို့ခံရ  သည့်အခါကြက်သီးမွှေးညှင်းထရုံ  မကပိပိလည်းစိုရွဲသွားတော့သည်။  အတွင်းခံတို့စိုလောက်ပြီကိုမိုးမြင့်ကကျမဝတ်ထားသောထမီစကပ်အ ကွဲကြောင်းထဲလက်ထည့်ပြီးကျမ   အဖုတ်ကိုအတွင်းခံ ဘောင်းဘီအ ပေါ်ကနေပြီးလက်နှင့်ပွတ်လေရာ  “အာကိုမိုးမြင့်မလုပ်နဲ့တော့” အတွင်းခံဘောင်းဘီအပြင်ထိစိုလာ ၍ကျမကပြော လိုက်သည်။

ကိုမိုးမြင့်ကအတွင်းခံဘောင်းဘီကိုဆွဲချွတ်သည်။ကျွတ်သွားသော ဘောင်းဘီကိုကုတင်ခြေရင်းကိုပစ် လိုက်သည်။ “မသီ “ “ဟင်”  ကျမအသံတုန်ပြီးထူးလိုက်သည်။  “လုံချည်ညစ်ပတ်သွားမှာစိုးလို့မို့ ချွတ်လိုက်မယ်နှော်” ကျမဘာမှပြန်မပြောသေးခင်စကပ်ဇက် ကိုဆွဲချပြီးစကပ်ကိုချွတ်ပြန် သည်။ကျမစကပ်ကိုဖိထားလျှင်ပြဲ   မည်စိုး၍ခါးကြွပေးလိုက်ရသည်။  ထို့နောက်ကိုမိုးမြင့်ကကျမ  ပေါင် ကြားဝင်လာပြီးဒူးထောက်ထိုင်ကာသူ့လီးကြီးကိုကိုင်ပြီးကျမအဖုတ်ကို  သေချာကြည့်လေရာ  “အာမကြည့်နဲ့လေကိုမိုးမြင့်”  “မသီဟာလေးကတော်တော်သေး  တာပဲ”  မသီတကယ်ရှက်သည်။နို့သေးယုံမ  ကအဖုတ်လေးပါသေးသည်။တအုံ  လုံးလက်သုံး လုံးခန့်သာရှိသည်။အလို့မခံဖူးသေးသဖြင့်ပိပိအကွဲ  ကြောင်းကပူးပြီးကပ်နေသည်။  “ကိုမိုးမြင့်မလုပ်ချင်နေတော့၊   ပေါက်ကရ တွေပြောမနေနဲ့ကျမ  ရှက်တယ်”  “ဒါမျိုးမှကြိုက်တာ”  ကိုမိုးမြင့်ကသူ့လီးကိုကိုင်ပြီးအကွဲ  ကြောင်းတလျောက်ချော်ထိုးထိုး  လေ ရာအရည်တွေထွက်ပြီးချော  ကာအစေ့ကိုထိလေသည်။တခါမျှဤသို့မခံစားဖူးပေ။လူကကော့ပြီးအပေါ်တက်လာသည်။မသီရှက် သွားရတယ်။သူကမသီနို့ကိုလျှာ   ဖျားလေးနှင့်ထိတွေ့လိုက်  တော့မသီနို့သီးခေါင်းလေးကချွန်  လာသလိုနို့တအုံလုံးကြက်သီးဖု   တွေထသွားရပြန်တယ်။ကျင်တက်  တက်ခံစားမှု့နှင့်အတူအထိအတွေ့  ရဲ့ခံစားမှု့ရသတမျိုးကိုခံစားလိုက်ရ  ပြန်တယ်။အလိုလို ညည်းမိတယ်။

“ပြွတ် ပြွတ် ပြွတ်”  “အာ့ အင်းးဟင်းးဟင်းးး” “အာကျမ မနေတတ်ဘူး၊တော်ပြီ” ကိုမိုးမြင့်ကကျမနို့သီးခေါင်းဖျား   လေးကိုလျှာနှင့် ထိုးမွှေပြီး ယက်လိုက်နို့အုံတစ်ခုလုံးကိုစို့လိုက်  နဲ့လုပ်လိုက်တဲ့အခါမှာတော့မသီ  တစ်ယောက်အော်ညည်းသံများ  ထွက်၍ပင်လာ သည်။ကိုမိုးမြင့်ရဲ့လက်ကမသီရဲ့ပိပိအ  ပေါ်ကနေအုပ်ကာပွတ်ပေးလေ တော့မသီတွန့်ကနဲ့ဖြစ်သွားပြီးပိပိတအုံလုံးစိုသွားသလို ခံစားလိုက်ရ ပြီးရင်ထဲသိမ့်သိမ့်တုန်သွားရသည်။ အပေါ်မှပွတ်ရုံမကအကွဲကြောင်းတ လျောက်တဖြေးဖြေးပွတ်ပေးရာပိပိ  တအုံလုံးကြွတက်လာလေသလား ထင်မှတ်ရအောင်ဖောင်းကြွလာခဲ့   သည်။အကွဲကြောင်းအလျောက်စုံ  ဆန်လှုပ်ရှားပြီးနောက်မှာ အကွဲ  ကြောင်းအပေါ်နားအစေ့နာရာနား  ကိုလက်ခလယ်ဖြင့်ဖြေးဖြေးချင်း  ပွတ်လေရာ  “အာ့!အင်း ဟင်းးဟင်းးး”   မိမိလုပ်ဖူး သော်လည်း ယခုအထိအတွေ့နှင့်မတူပေ၊စိတ်  တို့ချက်ချင်းထကြွလာသည်။မျက်လုံးစုံမှိတ်အော်ညည်းမိသည်။

ထိုစဉ်မှာပင်ကိုမိုးမြင့်သည်မသီနှုတ်  ခမ်းအားစုပ်နမ်းလေရာမသီလည်း  စိတ်ပါလာပြီးပြန်လည်စုပ်နမ်း  လိုက်တော့သည်။တ ဖြေးဖြေးနှင့်  မသီကာမစိတ်ကိုတ  ဖြေးဖြေးထကြွလာအောင်လုပ်  ဆောင်ပေးခြင်းကြောင့်မသီ၏  ကာမစိတ်တို့အထွဋ်အထိပ်သို့  ရောက်ရှိလုနီးနီးဖြစ်လာသည်။   ထိုသို့ဖြစ်နေစဉ်မှာပင်ကိုမိုးမြင့်  ကရပ်ပစ်လိုက်သည်။  မသီမျက်လုံးဖွင့်ကြည့်လိုက်စဉ်  ကိုမိုးမြင့် ကအဝတ်တွေကိုချွတ်ပစ်လိုက်သည်ကိုတွေ့လိုက်သည်။  မျက်လုံးကအလိုအလျောက်ပင်  ကိုမိုးမြင့်၏  ပေါင်ကြားနေရာကိုကြည့် စဉ်မှာ ၍ထောင်မတ်နေသောလီးကြီးအားတွေ့လိုက်ရသည်။  အပြင်တွင်ဤမျှကြီးမည်ဟုထင်   မှတ်မထားသောလီးသည်ငါးမတ်  လုံးမျှမကနိုင်ပေ။အရှည်သည်   လည်းခြောက်လက်မစွန်းစွန်းရှိ  လောက်သည်။  ကိုမိုးမြင့်က  မသီလက်ကိုကိုင်ပြီးလီးပေါ်တင် ပေးရာမသီလည်းအယောင်ယောင်  အမှားမှားပင်ကိုင်ထားမိသည်။အထိအတွေ့မှာတခြားသောနေရာများ နှင့်မတူပေ။ပူနွေးနွေး  ကလေးနှင့်တမျိုးလေးဖြစ်ရသည်။မသီလက်ကိုဆုပ်ကိုင်ပြီးလက်ကိုလီးအရင်းထိ  ဆွဲချလိုက်ရာနီရဲသောထိပ်ဖူး   ကြီးကပေါ်လာ ကာဒစ်ကကားကားကြီးဖြစ်နေသည်။ကြက်သီးထမိရသည်။ဤမျှကြီးမည်ဟုထင်မထား မိခဲ့ပေ။

“ဘယ်လိုလဲမသီ” “အကြီးကြီးပဲနှော်” “ပုံမှန်လောက်ပါပဲမသီရယ်”“ကျမကအရမ်းကြီးနေသလားလို့”  “မသီကအပြင်မှာမတွေ့ဖူး ဘူးလား” “မတွေ့ဖူးဘူး” “အဖုတ်ကိုနမ်းပေးမယ်”  “အာမလုပ်နဲ့”   “မသီကြိုက်သွားမှာပါ” “အာ”  မသီရှက်သွားရပြန်သည်။အမှန်   တော့အနမ်းခံကြည့်ချင်ခဲ့သည်။ကိုမိုးမြင့်ကပေါင်ကြားကိုဝင်ကာ မျက်နှာအပ်တော့မသိစိတ်၏လှုံ့ ဆော်မှု့ကြောင့်မသီပေါင်ကိုဟ လိုက်မိသည်။ ကိုမိုးမြင့်ကမသီပေါင်ကိုမတင်ပြီးစိုရွှဲနေသောမိမိပိပိအားလျှာနှင့်  အပြားလိုက်ယက်လိုက်သောအခါ   “အားးး!  “အားးးလူကတုန်ယင်သွားသည်၊ပူနွေးစို စွတ်သောလျှာကအကွဲကြောင်းတ လျောက်ထိထိမိမိယက်သွားချေ  သည်။ထိုနောက် လျှာဖျားကပူးကပ်နေသောနှတ်ခမ်းနှစ်လွှာအကွဲ ကြောင်းတလျောက်တိုးဝင်လာပြီး နှုတ်ခမ်းသားများအားပွတ်ဆွဲသွား   ပြန်သည်။ “အားးးအီးးဟီးးဟီးးး” ခါးကလေပေါ်ကြွသွားသည်။ပိပိတို့ မော့ဖောင်းလာသည်။လက်ကအိပ် ရာခင်းကိုသာတင်းတင်းဆုပ်ကိုင်  မိ တော့သည်၊ “အာ့! အင်းးဟင်းးးဟင်းးးရှီးးရှီးး” တရှီးရှီးနဲ့အရမ်းကောင်းနေသည်။   အစေ့ကိုလျှာနှင့်ထိုးမွှေပြီးတပြွတ် ပြွတ်စုပ် ပြန်သည်။

“ပြွတ် ပြွတ် ပြွတ်” “အာ့အိုးးရှီးးရှီးးးအိုးးအားး”  “အား အားးရှီးးရှီးးးအားကျမ ကျမ ပြီးတော့မယ် အားရှီးးရှီးးး အားး”   တကယ်ပါဒီ လိုပြီးသောအရာသာ  မျိုးမတွေ့ဖူးသေးသောမသီအဖို့  စိတ်ကကျေနပ်မိတော့သည်၊မသီ  ကြိုက်သွားတာကိုတော့ဝန်ခံပါ  သည်။  “ကိုမိုးမြင့် အဝှာလေ၊အဝှာလုပ်ရင်  အကာအကွယ်နဲ့လုပ်ပေးပါနှော်” “ဟုတ်ကဲ့ပါ၊ကျနော်ခနကကွန်ဒွန်ယူလာခဲ့တယ်”   ကိုမိုးမြင့် ကကွန်ဒွန်ဆိုတာကြီးကိုပြ  ပြီးကိုဖောက်ကာ  သူ့ရဲ့မာနေတဲ့လီးပေါ်စွပ်ချလိုက်  သည်။ထိုနောက်နောက်ထပ်အထုပ်တစ်ထုပ်ကို ဖောက်ပြီးစွပ်ထားသော ကွန်ဒုံးပေါ်မှာသုပ်လိမ်းလိုက်သည် “ကိုမိုးမြင့်ဖြေးဖြေးလုပ်နှော်”  “အင်းပါမသီ”   ကိုမိုးမြင့်ကမသီပေါင် ကြားဝင် ပြီးပိပိအဝကိုဂျေထပ်သုပ်ပြီးလီးတဲ့ကာတဖြေးဖြေးနှင့်ဖိသွင်းလိုက်  သည်  “ဗျစ် ဗျစ် ဗျစ်”  “အာ့ ဖြေးဖြေးနည်းနည်းနာ တယ်”တဝက်တောင်မဝင်သေးပေ၊ နာတယ်ပြောပြီးမသီကညှစ်ထား   သည်။  “စိတ်လျှော့ထားမသီ”  “ဘယ်လိုလျှော့ထားရမှာလဲ”   ကိုမိုးမြင့်ကလည်းမသီကိုစို့ပြီးမသီပိပိထဲကိုဖိထည့်လိုက်ရာ   လီးကတင်းကြပ်ကြပ်ဆို့ဆို့ကြီးဝင်  လာပြီးပိပိအတွင်းသားများ ကနာ  ကျင်နေတာကြောင့်ကိုမိုးမြင့်ကိုပြောလိုက်မိသည်။

ဗျစ် ဗျစ် ဗျိ” “အာ့! နာတယ်ကိုမိုးမြင့်စူးပြီးအောင့်နေ တာပဲ.ဖြေးဖြေးလုပ်ပါ” လီးကိုတဆုံးအထိသွင်းပြီးမသီရဲ့   နှုတ်ခမ်းကိုနမ်းစုပ် ရင်းတဖြေးဖြေးဖိချလိုက်သည်။။ကျပ်ကျပ် တည်းတည်းပိပိလေးကိုကိုမြင့်လီးကထိုးခွဲပြီးဝင်လာတယ်။   “ဗျစ်..ဗျစ်..ဗြိ ဗျစ်” “အာ့!အီးး အားးး”  မသီအသည်းအသန်အော်လိုက်ရ  သည်။အဖုတ်တခုလုံးမီးစနှင့်ထိုး  သလိုပင်ခံစားလိုက်ရသည်။  သို့သော်ကာမ စိတ်များဖြစ်ပေါ်နေ ခြင်းကြောင့်လားမသိပေ။ခနတာမျှ သာနာပြီးကောင်းလာသည်။မသီကကကိုမိုးမြင့်အနမ်းကို   ဖက်၍တုန့်ပြန် မိသည်။ကိုမိုးမြင့်နှုတ်ခမ်းလွှာကြားထဲလျှာထိုးထည့်လိုက်သည်။ကိုမိုးမြင့်ကစုပ်ဆွဲယူ   သည်။ကိုမိုးမြင့်လျှာကိုမသီကပြန် စုပ် ဆွဲသည်။မသီစိတ်တို့မတရား ထန်လာသည်။ကိုမိုးမြင့်ကတဖတ် ဖတ်နှင့်လိုးမှကိုမိုးမြင့်ကိုလွှတ်လိုက်သည်၊  စိတ်တို့ထန်ပြီးအဖုတ် ထဲမှပိပိနံရံတို့လှုပ်ရှားကာညှစ်သကဲ့သို့ဖြစ်လာ  သည်။မသီစိတ်ထန်ပြီးမိမိနို့ကိုပွတ်  ကာညည်းတော့သည်။လီးဝင်သံကတဇွိတဗြိ ဗြိမြည်လာသည်။ပေါင်ချင်းထိကပ်သံတဖန်းဖန်းကြားလာရသည်။  ကိုမိုးမြင့်ကမသီပေါင်ကိုမတင်  ပြီးအပေါ်စီးကစိုက်ချလိုး  တော့ သည်။လီးဝင်ချက်နက်သည်။တချက်တချက်အောင့်သည်။  သိုသော်ခံရကောင်းလှသည်။   “ဗျစ်!ဘွတ် ဖွတ် ဖန်းးဖန်းး”  “အာ့! အိုးးအာ့ရှီးးရှီးးးးရှီးးး” စိတ်ကမနေနိုင်၍အစေ့ကိုပွတ်လိုက်  သေးသည်။အရမ်းကိုကောင်းနေ  သည်။ကာမအရသာသည် ထိုသို့ရှိ ခြင်းကြောင့်တချို့သောမိန်းမများအရိုက်ခံပြီးလင်ယောက်ျားကို  ပေါင်းနေကြမှန်းသိတော့သည်။

မသီကြာကြာပင်အလိုးခံချင်လာ သည်။မိုးမြင့်ပြီးသွားမှာပင်စိုးရိမ်မိသည်။ကိုမိုးမြင့်ကိုကြည့်လိုက်သည်။  မိုးမြင့်ကမျက်စိစုံ မှိတ်၍တချက်  ချင်းဆောင့်လိုးသည်။ပိပိနှုတ်ခမ်းသားအတွင်းသို့လိပ်ဝင်သွားသလားမှတ်ရသည်။  ဒစ်ကားကြီးကနှုတ်ခမ်းသား အား  ဆွဲယူသွားလိုက်၊ပြန်ထုတ်လာလိုက်ပုံစံဖြစ်သည်။အတွင်းသားတို့အီ  ဆိမ့်နေအောင်ကောင်းလှသည်။  မသီအားမရပေ။ကိုမိုး မြင့်ကိုဆွဲဖက်ပြီးနှုတ်ခမ်းအားပြန်စုပ်လိုက် သည်။ဒူးထောက်၍လိုးနေသောကို   မိုးမြင့်ညောင်းလာဟန်ရှိသည်။   “ပုံစံပြောင်း ရအောင်မသီ”  “ဟုတ် ဘယ်လိုလုပ်မလဲ”  “ကုန်းပေးပါလားမသီ”  “ဟုတ်”  ကုန်း၍ခံသည်ကိုကြားဖူးသည်။ အောင့်သည်ဟုလည်း ကြားဖူးသည်၊ထိုအချိန်တွင်အောင့်ရင်လည်း   အောင့်စေတော့ဟုသဘောထား  လိုက်သည်၊ကိုမိုးမြင့်ခိုင်းသောပုံစံ  မျိုးကို မှန်း၍ကုန်းလိုက်သည်။  ကိုမိုးမြင့်ကမသီခါးကိုဖိ၍ခွက်  ခိုင်းသည်၊ထိုသို့ခါးခွက်လျှင်ပိပိနှုတ်  ခမ်းသားတို့နောက်ပစ်ထွက်မည်ကို   သိသည်၊လီးကပိပိနှုတ်ခမ်းကြားတရစ်ရစ်နဲ့တိုးဝင်လာသည်။အဆုံးထိမရောက်ခင်ပင်နည်းနည်းအောင့်  သည်။သို့သော်မသီအောင့်  အည်းသည်းခံလိုက်သည်။အဆုံးထိဝင်သွားမှကိုမိုးမြင့်ကပြန်ဆွဲထုတ်   ပြီးဖြေးဖြေးချင်းသွင်းထုတ်လုပ်  သည်။တ ဖြေးဖြေးနှင့်အရသာတွေ့လာသည်။

“ဘွတ် ဖွတ် ဖွတ်…ဖတ် ဖတ်” “အာ့ အင်းးဟင်းးးဟင်း” ခါးကိုကိုင်ဆွဲပြီးတချက်ချင်းဆောင့်  လာသည်။တင်သားများကိုပွတ်ပေး    ပြီးဆုပ်ကိုင်ကာဆောင့်လိုးလာသည်။ပုံစံမတူသောအရသာကိုရရှိုပြန် သည်။လီးကပိုဝင်သလိုခံစားရသည်  တဖတ်ဖတ်တဖွတ်ဖွတ် နှင့်အသံ ထွက်သလိုမသီညည်းမိရပြန်သည်။  “ဖွတ်ဘွတ် ဖန်း ဖန်းးဖန်းး”   “အင်းးဟင်းးးဟင်းးးအာ့..ရှီးးအား”  ဆောင့်ချက်တို့ပို မြန်လာပြီးနောက် မသီမှာ တအာ့အာ့တရှီးးရှီး အော်ပြီး ပြီးသွားရတော့သည်။ မသီပြီးသွားပြီးမကြာမှီပင်ကိုမိုးမြင့်  နည်းနည်းပို ကြမ်းလာပြီးလီးကိုဆွဲထုတ်သွားသည်။ထိုနောက်လီးမှအ စွပ်အားဖြုတ်ကာအမှိုက်ပုံးထဲသွား   ထည့်ပြီးရေချိုးခန်းဝင်သွားသည်။  ရေချိုးခန်းမှထွက်လာပြီးကုတင်   ပေါ်တက်လာကာ  “မသီ နာသွားလား”  “နာတာပေါ့၊အောင့်နေတာပဲ”  ” နောက်ရက်မှသက်သာ သွားမှာ”  “အင်း”  ကိုမိုးမြင့်ကမသီကိုသူ့ဖက်လှည့်ကာ  နို့ကိုစို့ပြန်သည်။ “ကိုမိုးမြင့်မသီနို့တွေလဲနာနေပြီ”  “ဟုတ်လား”   “မသီကျ နော်ယက်ပေးတာကောင်း   လား”  “အင်းကောင်းတယ်”  “နောက်တစ်ခါလာရင်ရှယ်လုပ်ပေး  မယ်မသီ”  “အင်း”  မသီမငြင်းမိ တော့ပေ၊မသီကြိုက် သွားသည်ပဲလေ။

“မသီကျနော့်ကိုစုပ်ပေးပါလား” “နောက်အခေါက်မှစုပ်ပေးမယ်၊ ခုကဘဏ်ကိုသွားရအုံးမယ်၊နောက် ကျရင်ယောင်းမကကလေးနဲ့ ဈေး  ရောင်းရတာအဆင်ပြေမှာမဟုတ်ဘူး”  “စတိလေးသာစုပ်ပေး”  “အင်းစုပ်ပေးမယ်”  မသီအိပ်ရာကထပြီးကိုမိုးမြင့်လီးကို စုပ် ပေးလိုက်သည်။ကိုမိုးမြင့်လီးက ပျော့နေရာကနေပြန်မာလာသဖြင့်ရပ်လိုက်သည်။တော်ကြာနောက်တ   ကြိမ်ထပ်လုပ်လျှင်မသီခံ  နိုင်မည်မ ဟုတ်ပေ။ထို့ကြောင့်  “ကိုမိုးမြင့်သွားရအောင်နှော်”   “ခနလေးစုပ်ပါဦး မသီ”  “နောက်ကျမှကိုမိုးမြင့်ကျေနပ်   အောင်စုပ် ပေးတော့မယ်”  “ဟုတ်ကဲ့ပါဗျာ”  မသီအိပ်ရာကထပြီးရေချိုးခန်းထဲ  ဝင်ကာသန့်ရှင်းရေးလုပ်လိုက်ပြီး   အဝတ်များပြန်ဝတ်သည်။ ကိုမိုးမြင့်  ကအဝတ်ပြီးပြီဖြစ်၍မသီကိုဘရာ ချိတ်တတ်ပေးပြီးအကျႌဇက်ကိုဆွဲတင်ပေးသည်။  ထို့နောက်အခန်းအပြင်ကိုထွက်ခဲ့ ပြီး ကိုမိုးမြင့်ကားပေါ်သွားထိုင်နေလိုက် သည်။ကိုမိုးမြင့်ကိုဟိုတယ်ဝန်ထမ်း  ကမှတ်ပုံတင်လာပေးရာယူလိုက်ပြီး  ဘဏ်ရှိရာဆီသို့ မောင်းထွက်ခဲ့လိုက်   သည်။ဘဏ်ကစာအုပ်ရပြီးနောက်အိမ်သို့ပြန်လာခဲ့သည်။မသီကိုလမ်း  ထိပ်တွင်ချပေးရန်ပြောလိုက်တော့ ကို မိုးမြင့်ကလမ်းထိပ်တွင်ချပေးပြီးအလုပ်ထဲသို့ပြန်သွားသည်။မသီအိမ်ကိုရောက်ပြီးဆိုင်ထွက်သည်။

များမကြာမှီကိုမိုးမြင့်လည်းရောက် လာသဖြင့်ကွမ်းယာယာပြီးကိုမိုးမြင့် ရုံးခန်းဆီသို့ထွက်ခဲ့သည်။ “ကိုမိုးမြင့်ကွမ်းယာလာပို့တာ” “ဟုတ်ကဲ့မသီ၊အဆင်ပြေလား”  “နာနေတာပဲ” “ညကျရင်ပါရာလေးသောက်လိုက်” “ဟုတ်ကဲ့ကိုမိုးမြင့်” မသီကွမ်းယာပို့ပြီးခပ် တည်တည်နှင့် ပြန်ထွက်ခဲ့သည်။ညနေအထိကွမ်း ရောင်းပြီးညရောက်တော့ပါရာတစ် လုံးသောက်ကာအိပ်လိုက်သည်။ မနက်ကျ တော့တော်တော်သက်သာ သည်။သက်သာသည်နှင့်ကိုမိုးမြင့်ကိုသတိရမိသည်။ကိုမိုးမြင့်လာမည့် လမ်းကိုသာမျှော်နေမိသည်။မသီ  တွေးမိသည်ငါအရူးကိုအမဲသား   ကျွေးမိလေသလားတွေးမိတော့  သည်။သို့သော်ကိုမိုးမြင့်ပေါ်မလာ  ပေ။ခရီးထွက်နေသည်။တ ပတ် ကျော်ခဲ့သည်။ကိုမိုးမြင့်ကိုသတိရ   နေသည်။သူ့တပည့်တွေကိုမေး  ကြည့်တော့နှစ်ပတ်ကြာမည်ဟုသိရ   သည်။တပတ် လောက်ကြာတော့  ရာသီလာပြီးနှစ်ရက်အတွင်းမှာ  ကိုမိုးမြင့်နှင့်အတူအိပ်ခဲ့သည်ကိုည  တိုင်းသတိရမိသည်။ဝင်ငွေနည်း   နည်းရ လာတော့ယောင်းမကိုပြော ပြီးအမေနှင့်ညီမကိုရန်ကုန်အလည်   ခေါ်လိုက်တော့အမေနှင့်ညီမရောက်  လာသည်။အမေနှင့်ညီမကို ဘုရားဖူးလိုက်ပို့လိုက်သေးသည်။အခုဆို   လျှင်ညီမဖြစ်သူကပါဆိုင်မှာကူ၍ ဈေးရောင်းပေးရာနေ့လည်ခင်းဆို   လျှင်အားနေပေ တော့သည်။ကိုမိုးမြင့်ကနှစ်ပတ်ကြာပြီးပြန်ရောက် ချိန်တွင်ကွမ်းယာသွားပို့တော့ “မသီ မနက်ဖြန်နေ့လည်အားလား”  “အားတယ် လေ၊အခုညီမလေးဆိုင် ထိုင်ပေးနေတယ်”

“ဟုတ်လားအိုးမကွဲတော့အဆင်ပြေတာပေါ့၊အဲဒါဆိုမနက်ဖြန်အ ပြင်သွားရအောင်” “သွားလေ” “မသီအိမ်ကိုဘယ်လိုပြောခဲ့မှာလဲ”  “ဘဏ်ကိုငွေသွားသွင်းမယ်လို့ပြော  လိုက်မယ်၊ပြီးတော့ဆိုင်အတွက် ပစ္စည်းနည်းနည်းဝယ်မယ်ပြော လိုက်မယ်” “အချိန်နည်း နည်းကြာမယ်ပြော ထားပေါ့”  “အင်း “ “မနက်ဖြန်ကိုးနာရီအရင်နေရာက စောင့်မယ်” “အင်းစောင့်၊လာခဲ့မယ်” ကိုမိုးမြင့်ချိန်းတာကို ကျမမငြင်းနိုင်  ကျမကိုယ်တိုင်ကတွေ့ချင်နေပြီ။ နောက်နေ့ကျတော့မနက်ကိုးနာရီကို ကိုမိုးမြင်နဲ့ချိန်းထားသောနေရာမှာ စောင့်နေ လိုက်တော့ကိုမိုးမြင့် ရောက်လာတယ်။ “မသီဈေးအရင်သွားလိုက်လေ” “ဘဏ်ကိုအရင်သွားလိုက်မလား လို့” “ဘဏ်ကသွားစရာ မလိုဘူး၊ငွေ ထည့်မှာမဟုတ်လား” “ဟုတ်တယ်လေ” “ဘယ်လောက်ထည့်မှာလဲ” “နှစ်သိန်း” “ကျနော့်ကိုပေး” “အမ် ဘာဖြစ်လို့”  “ကျနော့်ကဒ်ထဲကပြန်လွှဲပေးမယ်” “အဲလိုရလား” “ရတယ်” “အဲဒါဆိုဈေးအရင်သွားမယ်” ဈေးအရင်သွားလိုက်ပြီးဝယ်စရာရှိတာ ဝယ်ပြီးကားပေါ်တင်ခဲ့လိုက် သည်။ပြီးတော့တနေ့ကဟိုတယ်ကို ပဲသွားလိုက်ကြတယ်။ဟိုတယ် ရောက်တော့  “မသီ အကျႌတွေ ကိုချွတ်ပေးမယ်”  “အာရေချိုးခန်းအရင်ဝင်အုံးမယ်၊

ချွေးနံ့တွေနဲ့ညစ်ပတ်နေမှာ”  “အင်းဝင်လိုက်လေ” မသီရေချိုးခန်းဝင်ပြီးအဝတ်တွေ  ချွတ်ကာအောက်တပိုင်းလုံးကိုရေနဲ့လောင်းချ လိုက်ပြီးဆပ်ပြာနှင့်သေ ချာဆေးကြောလိုက်တယ်။ရေစင် အောင်သုတ်ပြီးသဘက်ပတ်ထွက်  ခဲ့တယ်။ကိုမိုးမြင့်ကလည်းရေချိုး ခန်းဝင်တယ်။ပြန်ထွက်လာတော့  အဝတ်တောင်မပါပေ။မသီကကု တင်ပေါ်မှာအိပ်နေလိုက်သည်။ကို မိုးမြင့်လာတော့ဆီးဖက်ထား လိုက် သည်။ကိုမိုးမြင့်ကမသီကိုနမ်းတယ် မသီလည်းလွမ်းနေသည်မဟုတ် လား။နှုတ်ခမ်းချင်းနမ်းစုပ်ကြသည်။မသီအဖုတ်က အလိုလိုနေရင်းစို  လာသည်။အထိအတွေ့ကမသီရဲ့စိတ်ကိုပြောင်းလဲစေသည်။မသီနို့တွေကိုမိုးမြင့်ကစို့သည်။အရင်လို  မယားပဲ စိတ်ပိုကြွစေသည်။အဖုတ်ကိုကိုင်ပွတ်သည်၊အကွဲကြောင်းလက်နှင့်ထိုး၍မွှေပေးရာမသီမှာစိတ်တွေကြွသထက်ပိုကြွလာရသည်။ ကို   မိုးမြင့်လီးကြီးကိုအသာအယာဆုပ်  ကိုင်ပေးလိုက်ပြီးဆွပေးလိုက်သည်။

လီးကြီးကမာန်ဖီသလိုဖြစ်ပြီးကြီး၍ မာလာသည်။ “မသီ” “ဟင်” “စုပ်ပေးပါလား” “အင်း” အပိုမဆိုတော့ပေ။အိပ်ရာကထပြီး မိုး မြင့်လီးကိုတပြွတ်ပြွတ်စုပ်ပေး လိုက်သည်။ဒစ်ကြီးကိုငုံ၍စုပ်ရ သည်ကိုလည်းအားရသည်။လျှာ ဖျားနှင့်ထိုးမွှေပေးလိုက်သည်။  “ပြွတ် ပြွတ် ပြွတ်”  “အားးရှီးးးရှီးးးကောင်းလိုက်တာမသီရယ်”တရှီးရှီးတအားအားညည်းနေသ ဖြင့်မိုးမြင့်ဝဋ်လိုက်သည်ဟုထင်   လိုက်သည်။ပိုအားရပြီးစုပ်ပေး   လိုက်သည်။လဥကလေးကိုဆုပ်ကိုင်ညှစ်ရသည်ကိုလည်းအရသာ  တွေ့သလိုခံစားရသည်။  “မသီ ရေကောင်းလိုက်တာဗျာ၊အခုမသီကိုပြန်လုပ်ပေးမယ်၊မသီပက် လက်အိပ်လိုက်” မသီသူပြောသလိုအိပ်လိုက်သည်။ မသီဖင်အောက်ခေါင်းအုံးခုသည်။ မသီဖင်ကြီးကအပေါ်မြောက်တက် ကာအဖုတ်ကြီးကိုပင်မြင်ရသည်။ ကိုမိုးမြင့်ကမှောက်လျက်ပင်မသီ အ ဖုတ်ကိုယက်သည်။အကွဲကြောင်း တလျှောက်လျှာနှင့်ထိုးမွှေသည်။ “ပလပ်၊ပလပ် ပြွတ်ပြွတ်” “အာ့ရှီးးရှီးးးး” ဒီတစ်ခါညည်းရ သူကမသီပင်ဖြစ် သည်။အဖုတ်အကွဲထဲလျှာကိုဝင်နိုင် သမျှဝင်အောင်ထိုးမွှေသွားတော့ မသီထွန့်ထွန့်လူးရသည်။အစေ့ကို တပြွတ်ပြွတ်စုပ်ပြန်သည်၊အရည် တွေတစိမ့်စိမ့်ထွက်မှန်းမသီသိသည်။အမှန်အကန်ကိုကြိုက်သွားရသည်။မသီကကောင်းလွန်း၍ခါးကို မြှောက်မိသည်။မိုးမြင့်လျှာက မသီဖင်ဝကိုသွားယက်မိသည်။

ထိုအရသာသည်လည်းတမျိုးတော့ကောင်းသည်။ “မသီကောင်းလား” “အင်းး” တအာ့အာ့ညည်းရင်းဖြေရသည်။ “မသီကျနော့်အပေါ်ကတက်ခွပေး” “အာ..အားနာစရာကြီး” “ရတယ်တက်” မသီကမိုးမြင့်အပေါ်ကနေခွပြီး မိုးမြင့်ပါးစပ်နှင့်ချိန်ပြီးကုတင်ခေါင်းရင်းကဘောင်ကိုကိုင်ပြီးထိုင်ချ လိုက်တဲ့အခါကိုမိုးမြင့်ကကျမအ ဖုတ်ကိုလျှာနှင့်ထိုးမွှေပေးတော့ တယ်။ “ပလပ် ပလပ်” “အိုး!အားးးရှီးးရှီးးး “ ကျမအရမ်းကြိုက်သွားတောတယ်။ တချက်တချက်ကျမကိုယ်တိုင်ဖင် ကိုလိုက်ရွှေ့ပေးတယ်။အရည်တွေ လည်းတစိမ့်စိမ့်စီးထွက်လို့လာ တယ်။အောက်ကိုငုံ့ကြည့်ပြီးမိုး မြင့်အသက်ရှူရမခက်အောင်လည်း ကြွပေးရတယ်။တချက်တ ချက်အ နေအထားပျက်ပြီးသူ့လျှာကကျမ ရဲ့ဖင်ဝတည့်တည့်ကိုထိုးမွှေမိပြန် သည်။ဒီအရသာကလည်းစိတ်ကို ပိုကြွစေမှန်းကျမပို သတိထားမိ တယ်။

“ပလပ် ပလပ်” “အာ့ရှီးးရှီးးးးးရှီးးး” မသီအရမ်းကိုစွဲလန်းမိတဲ့အရာတခုဆိုတာဝန်ခံမိတယ်။ “မသီ ကျနော်တို့လိုးရအောင်” “ဟုတ်၊  ကျမဘယ်လိုနေပေးရမလဲ”“အပေါ်ကတက်လေ”  “ဟုတ်ကဲ့” ကျမကိုမိုးမြင့်အောက်ကိုလျှောချ ပြီးအဖုတ်နဲ့လီးကိုတေ့ကာထိုင်ချ  လိုက်သည်။  “ဗျစ် ဗျိ ဗျိဗြစ်” “အာ့ အားလားးလားး” လီးကအဖုတ်ထဲတအိအိဝင်သွား သည်၊အဆုံးထိရောက်တော့ပြန်ကြွ လိုက်  သည်။မိုးမြင့်ကကျမခါးကိုကိုင်ပြီးပင့်လိုက်အောက်ချလိုက် လုပ်ပေးသဖြင့်ကျမကသက်သက်သာသာဖြင့်အပေါ်အောက်ကြွကာ လုပ်ပေးလိုက်တော့သည်။ဒီနေ့အရ သာကပို၍ထူးခြားသည်။ လုပ်နေရင်းမှသတိရလာသည်က ကမိုးမြင့်ကလီးကိုအစွပ်မစွပ်ထား သည်ကိုသတိရမိသည်။ “ဟာအစွပ်လဲမပါဘူး” “လုပ်စမ်းပါမသီ၊ပြီးသွားရင်အပြင် ကိုထုတ်ပစ်မယ်” ကျမလည်းပြန်ပြီးလုပ်ပေးရာ ငါးမိ နစ်ခန့်ပဲကြာသည်။လူကညောင်း လာသည်၊ “ညောင်းနေပြီမရတော့ဘူး” “ညောင်းရင်ဆင်းလိုက်ကျနော်လိုး မယ်” မသီ ပက်လက်အိပ်ပေးလိုက်သည်၊

မိုးမြင့်ကမသီပေါင်ကြားဝင်ပြီးဒူး  ထောက်ကာလိုးသည်။လိုးရင်းပင် မသီရဲ့အစေ့နေရာကိုပွတ်သည်။  “ဖွတ် ဘွတ် ဖန်းးဖန်းးး” “အာ့ အိုးးးရှီးးးရှီးးးး” တကယ်ပင်ကောင်းသည်၊အစေ့အ ပွတ်ခံပြီးအလိုးခံရသဖြင့်မသီပြီး ချင်လာသည်။မသီအသံတွေသိသိ သာသာထွက်ပြီးညည်းသည်။မိုးမြင့် ဆောင့်ချက်ကလည်းပြင်းသည်။ အရမ်းကောင်းလှသဖြင့်မသီအော် ညည်းရင်းပြီးသွားတော့သည်။ မသီပြီးသွားတော့ကိုမိုးမြင့်ပြီးသွား မှာစိုးရိမ်လာသည်။ “ကိုမိုးမြင့်ပြီးခါနီးအပြင်မှာထုတ် နှော်” “ကျနော်ပြီးတော့မယ် မသီ” ကိုမိုးမြင့်ကကျမအဖုတ်ထဲကလီးကို ထုတ်ပြီးပက်လက်အိပ်နေသောကျ မအပေါ်ခွတက်လာကာကျမပါးစပ် ထဲလီးထည့် တော့ကျမပါးစပ်ဟပေး လိုက်သည်။မိုးမြင့်ကကျမပါးစပ်ထဲ ဖြေးဖြေးလေးလိုးနေသည်၊နှစ်မိနစ် ခန့်ကြာသောအခါမိုးမြင့်လီးက သုတ်တွေပန်းထွက်ပြီးကျမပါးစပ်ထဲဝင်သွားတော့သည်၊ကျမထွေး ထုတ်ရန်ပြင်သော်လည်းမိုးမြင့်ကဆက်လိုးနေသဖြင့်ကျမမှာ ထွေးမထုတ်နိုင်တော့ပဲမျိုချရတော့သည်။စေးပျစ်ပျစ်သုတ်များအာခေါင်ကတဆင့်လည်ချောင်းထဲဝင်သွား   သည်။ ကိုမိုးမြင့်ကသူ့  လီးပျော့ခွေသွားမှသူ့လီးကိုထုတ်သွားကာအိပ်ရာပေါ် လှဲချသည်။ထိုအခါမှကျမလည်း အိပ်ရာကထပြီးရေချိုးခန်းဝင်ကာ    အာလုပ်ကျင်းရသည်၊ထိုနောက်ရေ   သောက်ကာအိပ်ရာထဲပြန်လှဲလိုက် သည်။

“မသီထွေးထုတ်လိုက်တာလား” “မထွေးလို့မဖြစ်ဘူးစေးကပ်နေတာ” “အရသာဆိုးသလားလို့ပါ”  “အနံ့သိပ်မရှိဘူး၊အရသာလည်း မရှိ ဘူးစေးကပ်နေလို့” “မသီအာခြောက်နေလို့နေမယ်” “ဟုတ်တယ်ကိုမိုးမြင့်” “ခနနားကြမယ်မသီ၊နည်းနည်းမော သွားတယ်”  “အင်းလေ” ကိုမိုးမြင့်အိပ်ရာပေါ်ကထပြီးရေခဲ သေတ္တာထဲကအချိုရည်ဘူးများကို ဖောက်ကာကျမကိုတစ်ဘူးပေးပြီး သူလည်းတစ် ဘူးသောက်သည်။ ထို့နောက်တော့ “မသီကိုပိုက်ဆံလွှဲလိုက်မယ်၊မသီ ရဲ့အကောင့်နံ့ပါတ်ပြော” မသီအကောင့်နံပါတ်ပေးလိုက်တော့  သူကငွေလွှဲပြီး “မသီဖုန်းထဲကြည့်လိုက်ငွေရောက် သလားလို့” “ဘယ်လိုကြည့်ရမလဲ” မိုးမြင့်ကပြရာမသီကြည့်လိုက်တော့ ငွေဝင်နေသည်ကိုတွေ့လိုက်ရသည်။စကားခနပြောပြီး “မသီထပ်လုပ်အုံးမယ်” “အာကွန်ဒွန်လဲမရှိပဲနဲ့” “ခနလေး ဟိုတယ်ကကောင် လေးကိုမှာလိုက် မယ်” ဘေးမှာရှိတဲ့တယ်လီဖုန်းကိုကိုင်ပြီး ဆက်သည်။ခနအကြာတွင်တံခါး လာခေါက်ရာမိုးမြင့်ကလုံချည်ထ ဝတ်ပြီးသွားသည်၊ချက်ချင်းပြန်လာ တော့လက်ထဲအထုတ်နှစ်ထုတ်ပါ လာသည်။

“မသီ ကနော့်ကိုမှုတ်ပေးဦးဗျာ” “အင်းမှုတ်ပေးမယ်” မသီကကိုမိုးမြင့်ပေါင်ကြားထဲကို ဝင်ပြီးလီးကိုစုပ်သည်။ဂွေးဥကိုပါ စုပ်ပေး ရာမိုးမြင့်ကပေါင်ကား၍ မြှောက်ပေးသည်။မသီသိလိုက် သည်။ဂွေးဥနှင့်ဖင်ကြားကိုစယက် ပေးလိုက်သည်။စအိုဝကိုမူမယက်  မိ အောင်ရှောင်သော်လည်းမိုးမြင့်ကမသီခေါင်းကိုနှိမ့်ကာလုပ်ခိုင်းသဖြင့် မသီလုပ်ပေးလိုက်သည်။မိုးမြင့်လီးကအရမ်းကိုမာတောင် လာသည်။ “မသီကိုမှုတ်ပေးဦးမယ်” “မသီကုန်းလိုက်” မသီကုန်းပေးလိုက်သည်။မျက်နှာကိုတဖက်လှည့်စောင်းပြီးကုတင်  ပေါ်တွင် ကပ်နေစေကာခါးကိုခွက် ပေးထားသည်။ထိုအခါမှမသီအ ဖုတ်အပြင်ကိုပြူးထွက်ပြီးမိုးမြင့် ယက်လျှင်အဆင်ပြေမည်။မိုးမြင့်ကမ  သီဖင်နောက်မှနေ၍အဖုတ်ကိုယက်ရင်းဖင်ကိုပါလျှာနှင့်ထိုးသည်။ အဖုတ်ကိုလျှက်ဖင်ထဲလက်ညှိုးထိုး  မွှေသည်။မသီဒီကိစ္စကိုသိ သည်။ မိုးမြင့်ဖင်လိုးချင်၍ခွင်ဆင်နေသည်မှန်းကိုမသိချင်ယောင်ဆောင်ပေး လိုက်သည်။မသီဒုတိယအကြိမ်ပြန်   ပြီးစိတ်ထလာ သည်။အဖုတ်ယက် ခံရင်းညည်းမိသည်။

“မိုးမြင့် လုပ်လို့ရရင်လုပ်တော့ဟာ” “အင်း လုပ်မယ်လေ”“လာဒီနေရာမှာဒီလိုအိပ်ပေး”  မိုးမြင့်ပြသကဲ့သိုမသီနေပေး   လိုက် တယ်။ကုတင်မှာအတည့်မအိပ်ပဲကန့်လန့်အိပ်ရတာပါ။ပြီးမှမိုး မြင့်ကခေါင်းအုံးတစ်လုံးယူပြီး ခါးအောက်မှာခုတယ်။ခြေနှစ် ချောင်း မိုးပေါ်ထောင်ပြီးလက်တ  ဖက်နှင့်ရင်ဘတ်ပေါ်ပိုက်အပ်ကာနောက်လက်နှင့်လီးကိုကိုင်ပြီးအ ဖုတ်ဝမှာတေ့ပြီးဖိသွင်းတယ်။ဒီတစ်  ခါပုံစံအသစ်ပါပဲ။လီးဝင်သွားတော့မှခြေနှစ်ချောင်းရှေ့တွန်းပြီးလိုး တော့တယ်။ “ဗျစ် ဗျစ် ဘွတ်ဖတ် ဖွတ်” “အားးးအိုးး…” တင်း ကြပ်ကြပ်ခံစာ းမှု့ကမပျောက် လီးဒစ်တိုးဝင်လာပြီးပြန်ထွက်တော့ အတွင်းသားတွေကိုဆွဲယူသွားသလိုပါပဲ။တထစ်ထစ်နဲ့ ရသာ တွေ့ရ ပြန်တယ်။မိုးမြင့်ဒီကိစ္စမျိုးမှာ အတော်ကျွမ်းကျင်တဲ့အဆင့်ရှိမှန်း မသီတွေးမိတယ်။ဘယ်သူတွေ ကိုများလုပ်ဖူးသလဲတွေး နေတုန်း တဒုတ်ဒုတ်နဲ့တိုးဝင်လာတဲ့လီး ကြောင့်အတွေးကိုပင်မေ့ပြီးကာမအလိုကျပါသွားရတယ်။ဒီတကြိမ်လိုးချက်ကတော်တော် ကြာတယ်။

မတ်တပ်ရပ်လိုးရလို့လားမသိ၊မိုး မြင်ညောင်းဟန်ပင်မပြ၊မသီ မှာသာပြီးလုလုဖြစ်လာပြီးညည်း မိတော့တယ်  “”ဘွတ် ဖတ်  ဖတ်..ဖန်း ဖန်းး” “အာ့!အင်းးဟင်းးဟင်းးးမိုးမြင့်ငါပြီးတော့မယ်၊အတူတူပြီးရ အောင်ဟာ” “အင်း ကျနော်နည်းနည်းကြမ်းမယ်”  “အင်းကြမ်းလေ”   မိုးမြင့်ကမသီပေါင်ကိုပြန်ကားပြီးကျောအောက်ကနေလက် နှိုက်ပြီးပုခုံးကိုဆွဲကာကြမ်းကြမ်း  လေးလိုးတော့ တယ်။ဆောင့်ချက် တွေကြမ်းလာသည်နှင့်အမျှမသီ လဲအော်ညည်းသံတွေပိုထွက် လာခဲ့တယ်။ငါးမိနစ်ခန့်ဆက်တိုက်   လိုးလိုက်တဲ့ အခါမသီကမိုးမြင့် ကျောပြင်ကိုလှမ်းဖက်လိုက် တယ်။တကယ်ကိုလည်းကာမအရ သာကိုကောင်းစွာခံစားရပြီးနောက်  “ဘွတ်  ဖွတ် ဖန်းဖန်းးးးး”“အာ့ အိုးးအီးးးပွီးးပွီ အိုးးးးး” မသီတကယ်ကိုပြီးသွားတယ်။ မိုးမြင့်လည်းအချက်ငါးဆယ်ခန့်မ နားတမ်းလိုးလိုက် ပြီးနောက် မသီ၏ဖင်ဝကိုလီးတေ့ကာဖိသွင်းသည်။ “အားးး နာတယ်ဟ၊မလုပ်နဲ့” လီးကလက်တဆစ်ခန့်ဖင်ထဲဝင်လာသည်။ မီးနဲ့ ထိုးသလိုခံစားရသဖြင့်မသီက ရုန်းကန်လိုက်သည်။ “မရဘူးလားမသီ” “မရဘူးမိုးမြင့်ကွဲသွားလိမ့်မယ်” “အဲဒါဆိုလဲထပ်စုပ်ပေးဦး ဗျာ” “အေးစုပ်ဆိုလဲစုပ်ပါ့မယ်ဖင်တော့ မလိုးပါနဲ့” “ဟုတ်ကဲ့ပါဗျာ”  မသီ မိုးမြင့်လီးကိုဂွင်းထုသလိုလုပ်ရင်းစုပ်လိုက်သည်။သိပ်  ကြာခင်မှာမိုး မြင့်ရဲ့သုတ်ပူနွေးနွေးလေးများမသီ ပါးစပ်ထဲတဖြောဖြောထဲစီးဝင်သွားတော့တယ်။မသီမှာမိုးမြင့်ကြောင့် ကာမ  အရသာကိုနဖူးတွေ့ဒူးတွေ့ခံစားမိရတော့တယ်။နောက် တော့ရေချိုးခန်းထဲရေဝင်ချိုးလိုက် ကြပြီးအိမ်ပြန်ခဲ့ကြသည်။

ဒီလိုနဲ့နှစ်ပတ်တကြိမ်ခန့်မိုးမြင့်နှင့် မသီချိန်းပြီးပစ္စည်းဝယ်ရန်အ ကြောင်းပြ၍တမျိုး၊ဘဏ်ငွေသွင်း ရန်အကြောင်းပြ၍တဖုံကာမ  အရ သာကိုခံစားနေကြသည်မှာသုံးလခန့်ကြာခဲ့သည်။ နောက်တော့မိုးမြင့်အားသူ့အကိုမှ နယ်ကိုလုပ်ငန်းတစ်ခုကိုကြီးကြပ်  ခိုင်းရာ မိုးမြင့်နယ်ကိုထွက်သွားရသည်။မိုးမြင့်မရှိတော့မသီလည်း ပျင်းလှသည်။အမေနှင့်ညီမရွာပြန်  ချင်လာတော့မသီကသကြန်နာနီး  မှ ပြန်ပို့မည်ပြောသည်၊မိုးမြင့်က နှစ်စ်လခန့်ကြာမှပြန်ပေါ်လာပြီးပြန် ထွက်သွားပြန်သည်။သကြန်နီးတော့ မသီအမေနှင့်ညီမကိုရွာပြန် ပို့ပြီးရွာ တွင်စပါးရောင်းခြင်းနွားများဝယ် ယူခြင်း၊စသည့်အလုပ်ကိုလုပ်ရင်း ကြာနေရာမှထိုအလုပ်များကိုကူညီပေးသောသူနှင့်တ ပူးပူးနေရင်းက အစရှိခဲ့ပြီးပြီမို့ကာမစိတ်ကိုမထိန်း နိုင်တော့ပဲလုပ်မိရာလူမိသွားသော ကြောင့်အိမ်ထောင်မပြုချင်ပဲအိမ် ထောင်ပြု လိုက်ရတော့သည်။

 

Zawgyi

 

အပ်ိဳႀကီးရဲ႕အထူးလက္ေဆာင္

က်မ မသီသီျမင့္ အသက္သုံးဆယ့္ ငါးရွိၿပီ။က်မရန္ကုန္ကိုေရာက္လာ   တယ္။ဇာတိကေတာ့အညာက၊အညာသူဆိုၿပီးမဲမဲသဲသဲ မဟုတ္ဘူး။  အသားေတာ့ျဖဴယုံမကဝင္းတယ္။  လွလားလို႔ေမးရင္ေတာ့႐ြာမွာေတာ့  ကြမ္းေတာင္ကိုင္စာရင္းမဝင္ေပမယ့္႐ြက္ ၾကမ္းေရႀကိဳအဆင့္ေပါ့။အ   သားေဖြးယုံေလးထိန္းထားႏိုင္တယ္။ေျပာစရာအျပစ္ကေတာ့ႏို႔ေသး   တာတစ္ခုပဲ။ဒီအသက္အ႐ြယ္ အထိ  အပ်ိဳႀကီးဘဝႏွင့္ေနခဲ့တာ။ဘာစိတ္  မွေတာ့မရွိခဲ့ဘူး၊ခုဒီအ႐ြယ္ေရာက္မွ   က်မစိတ္ကတမ်ိဳးကိုျဖစ္လာတယ္။ျဖစ္ပုံကဒီ လို။ေမာင္ေလးကရန္  ကုန္မွာအိမ္ေထာင္က်တယ္။သူတို႔ကတိုက္ခန္းငွားေနၾကတာ။သူ  တို႔မွာသမီးေလးတစ္ေယာက္ရွိတယ္။က်မ တူမေလးေပါ့၊က်မတို႔ရဲ႕အသဲ  ေလးေလ။တႏွစ္နီးနီးရွိၿပီ၊အဲဒီက  ေနၿပီးေတာ့က်မကိုရန္ကုန္ကိုေခၚ  တယ္။ဘာလို႔ေခၚလဲဆိုရင္သူ ႏိုင္ငံ   ျခားသြားရမယ့္ရက္နီးလာလို႔တဲ့။

သူ႔သမီးႏွင့္သူ႔မိန္းမကိုထားခဲ့ရမွာ  စိတ္မခ်လို႔ဆိုေတာ့က်မလိုက္သြား  ရတယ္။႐ြာမွာအေမနဲ႔ညီမကိုထား   ခဲ့ရတယ္။အဲဒီမွာက် မကသူတို႔ေနတဲ့ၿမိဳ႕ကိုလိုက္လာရတဲ့အခါသူတို႔  တိုက္ခန္းကHallခန္း၊ငွားေနတာ  လဲျဖစ္ေလေတာ့ အခန္းေတြကန႔္မထားဘူး  လိုက္ကာခန္းဆီးေလးပဲကာထား   တယ္။က်မလည္းခန္းဆီးေရွ႕အိမ္  ေရွ႕မွာပဲအိပ္ရတယ္။က်မေမာင္က  ႏိုင္ငံျခားထြက္ခါနီးေတာ့ အမရွိေန  တာေတာင္မေရွာင္ဘူးရွင့္။ညဆိုသူ  တို႔လိုးသံတဖတ္ဖတ္ႏွင့္က်မေယာက္မကလည္းတအားညည္းတယ္။   အမွန္ဆို႐ြာ မွာမၾကားဖူးတဲ့အရာ  ေတြ၊အစကေတာ့ရွက္တာေပါ့၊   အသံၾကားတိုင္းရင္တုန္ပန္းတုန္  အၿမဲျဖစ္ရသည္။။

သူတို႔လုပ္ရင္ၾကားရတဲ့အသံေတြက  ဒါမ်ိဳးမၾကားဖူးတဲ့က်မအတြက္  ေတာ့တမ်ိဳးႀကီးပဲရွင့္။တႁပြတ္ႁပြတ္  စုပ္သံေတြလည္းၾကားရ တယ္။  အမွန္ဆိုရင္က်မရွိေတာ့ေမာင္ေလး  ေရွာင္ရမွာ၊ဒါေပမယ့္သူႏိုင္ငံျခား  သြားရေတာ့မယ္ဆိုေတာ့ရိကၡာယူ   သည့္သေဘာ လားမသိေပ။။က်မအိပ္ေနၿပီဆိုၿပီး   လိုးၾကသည္။တႁပြတ္ႁပြတ္ႏွင့္စုပ္သံ  ၾကားရသည္။က်မကခ်က္ခ်င္းအိပ္  ေပ်ာ္တတ္တဲ့လူမ်ိဳး မဟုတ္ေတာ့  သူတို႔ကမသိပဲလုပ္ၾကတာ က်မစိတ္ထဲတစ္ခါမွမျဖစ္ဖူးတဲ့ခံ  စားမႈ႕ေတြျဖစ္ေနမိတယ္။အသံေတြ   ၾကားၿပီးက်မ အဖုတ္ဆိုလည္းစို႐ႊဲ  ေနသည္မွာအၿမဲတေစလိုျဖစ္ေန  သည္။တေျဖးေျဖးနဲ႔က်မစိတ္ေတြ  ေဖာက္ျပန္ေနမိတယ္။တကယ္ကိုမယိုးမ ယြစိတ္ေတြျဖစ္ေနတယ္၊အဲဒီ စိတ္သာျဖစ္တာလင္က်ေတာ့မယူ  ခ်င္ဘူး၊လင္ယူသားေမြးဒုကၡေတြကိုမခံႏိုင္ပါ။စိတ္ပါလာတိုင္း ကိုယ့္ဟာကိုပြတ္မိလာသည္။သို႔ေသာ္အား  မရေပ။ေမာင္ေလးမရွိေတာ့ေယာင္းမႏွင့္အတူအိပ္ေနရသည္။လြတ္လပ္မႈ႕လည္းမရွိ ေပ။ေယာင္းမသိ၍အ႐ိုအေသတန္မည္ကိုလည္းစိုးရိမ္ရ  သည္မဟုတ္ပါလား။ က်မလဲေယာင္းမဆီေရာက္ေနသည္မွာတလျပည့္ ေတာ့မည္၊အလုပ္က  မယ္မယ္ရရမရွိ၊ကေလးထိန္းထ  မင္းခ်က္႐ုံသာျဖစ္ေတာ့က်မလည္းအလုပ္မရွိလွ်င္မေနတတ္ေလရာ၊ အလုပ္တစ္ခုလုပ္ရန္ႀကိဳးစားရ  ေတာ့သည္။

“ေယာင္းမေရ နင့္ေယာက္်ားလုပ္စာ  ကနင္တို႔မိသားစုအတြက္ေပါ့၊ငါလဲ  အေမတို႔ကိုေထာက္ပံ့ဖို႔တစ္ခုခုလုပ္  ရမယ္”  “ေယာင္းမ ရယ္၊ဒီမွာကဘယ္အလုပ္  ရွိလို႔လဲ”  “ဒီလိုပဲအရင္က႐ြာမွာငါကြမ္းယာ  ေရာင္းခဲ့တာပဲ၊အဲဒီဟာျပန္လုပ္မယ္” “ေယာင္းမဟိုေရွ႕က တိုက္ေတြျပန္ ျပင္မွာတဲ့လူေတြေရာက္လာၾက  တယ္”   “ေအးငါလဲျမင္တယ္။အလုပ္သမား  ေတြလဲေရာက္လာၾကတယ္”  “အင္း  ေတြ႕တယ္မိသားစုသုံးေလး ဦးပဲ”   “အဲဒီလူေလာက္နဲ႔ေတာ့မဟုတ္  ေလာက္ဘူး၊အမ်ားႀကီးလာၾကမွာ”  “အင္းဟုတ္ေလာက္တယ္”  “အဲဒါေယာင္းမခ်က္ခ်င္းဆိုင္ဖြင့္   လိုက္ရင္အဆင္ေျပမွာပဲ”  “ေအးမဆိုးဘူး၊မနက္ျဖန္ပဲဖြင့္မယ္”  မသီခ်က္ခ်င္းဆိုင္ဖြင့္ ရန္ေနရာကို  ရွင္းလင္းလိုက္သည္။ဆိုင္ေဆာက္  ရန္အလုပ္သမားမ်ားကိုအထူးရွာ  ရန္မလိုပဲအသစ္ေရာက္ေနေသာ  အလုပ္သမား မိန္းမကိုသြားေျပာရာ   လက္သမားမ်ားကခ်က္ခ်င္းလိုက္  လာၾကၿပီးဆိုင္ခုံလုပ္ေပးသည္။  အလုပ္သမားမိန္းမမ်ားကစပ္စုၾက   သည္။မိမိအပ်ိဳႀကီးမွန္းသိၿပီး   “အပ်ိဳႀကီးကခြင္ရွာတာေတာ္လိုက္  တာ” “ဟင္ဘာလို႔လဲ”  “က်မတို႔အလုပ္သမားကေျခာက္   ဆယ္ေလာက္ရွိတယ္။ဆရာအပါအ  ဝင္ကြမ္းစားၾကတာေလ၊ဆိုင္ကနီး  ေတာ့ဒီဆိုင္ပဲအားေပးၾကမွာ” “ဟုတ္လား”  မသီ အားတက္သြားသည္။

“ဆရာကအေဝးႀကီးကြမ္းဝယ္ထြက္ တာမႀကိဳက္ဘူး၊သူကထြက္ဝယ္ခိုင္း မွသြားရဲၾကတာ”  “လာပို႔ေပးရင္ေကာင္းမယ္”  “ငါးရာဖိုး အထက္ပို႔ေပးမယ္ေဟ့” “အဆင္ေျပတာေပါ့”   “ဆရာဆီပို႔ရင္သတိထားေပါ့”  “ဘာလို႔ သူကလူပ်ိဳေလ၊ဟီး  ဆဲတာနဲ႔ႀကဳံမွာစိုးလို႔”  “သူကဆဲသလား”   “ဆဲတာေပါ့”  “နင္တို႔ေတြျပန္မေျပာဘူးလား”  “ဘယ္ေျပာရမလဲ၊သူဆဲတာကလဲ   ရယ္ရတယ္”   “ဟမ္ ဆဲတာ ကရီရတယ္ဟုတ္လား”  “မနာေအာင္ဆဲတာ”  “ဘယ္လိုဆဲတာလဲ”  “ညစ္တီးညစ္ပတ္ေတြ”  “အယ္”  ဆိုင္ဖြင့္ၿပီးႏွစ္ရက္ခန႔္အထိ သူတို႔ဆရာႏွင့္မေတြ႕ရေပ။သို႔ေသာ္အခန္း   တခန္းရွင္းလင္းေနသည္ကိုေတြ႕ရ  သည္။ထိုေၾကာင့္စပ္စုၾကည့္ရျပန္   သည္။   “နင္တို႔ ဟိုအခန္းဘာလို႔ရွင္းတာလဲ” “မန္ေနဂ်ာဆရာရဲ႕႐ုံးခန္းေလ”  “သူေဌးကမလာဘူးလား”   “ဆရာလားသူကအလုပ္ပိုမ်ား တယ္”မန္ေနဂ်ာဆိုတာလဲဆရာ့ညီေလ”တေျဖးေျဖးႏွင့္အလုပ္သမားမိန္းမ   မ်ားႏွင့္ရင္းနီးလာသည္၊ထိုအလုပ္  သမားမိန္းကေလး ထဲတြင္သြက္ သြက္လက္လက္နဲ႔တစ္ေယာက္ပါ  သည္။စကားေျပာလွ်င္ညစ္တီးညစ္  ပတ္ေျပာသည္။

“ေဟ့ေကာင္မ အခုမွေဈးသြားတာ  လား” “ဟုတ္ပါ့အပ်ိဳႀကီး မေန႔ညကငါ  ေယာက္်ားေၾကာင့္မအိပ္ရဘူး”  “ဟင္ နင့္ေယာက္်ားမူး ေနလို႔လား”   “ဟုတ္တယ္ မူးၿပီးမၿပီးေတာ့ဘူး”  “ရစ္ေနလို႔လား”  “ရစ္တာမဟုတ္ဘူးအပ်ိဳႀကီးေရ၊   ဘုတာ၊ဘုတာ”   “အမ္ ဘာ လဲဘုတာ”  “အဝွာလုပ္တာ” “အယ္ ဒီေကာင္မေတာ့”   “ဟုတ္တယ္၊မေန႔ညကေတာ့တျပား  ေသာက္လို႔ပုံမွန္ပဲ၊တလုံးသာ   ေသာက္ရင္ ေမွာက္ေရာ”   “အယ္”  “က်မေယာက္်ားကတျပားတန္ေလ””ေပါက္ေပါက္ရွာရွာေျပာေတာ့မယ္   နင္ေဈးေနာက္က် ေနၿပီသြားေတာ့” အဲဒီေကာင္မကိုမနည္းႏွင္ထုတ္   လိုက္ရသည္။မဟုတ္ရင္ပ်စ္ပ်စ္ႏွစ္ႏွစ္ေျပာေတာ့မည္။ေမာင္ေလးမရွိတာ့အသံ ေတြမၾကားရေတာ့ေပမယ့္ဒီလိုမ်ိဳးကိစၥေတြျပန္ၾကားရေတာ့  စိတ္ကျပန္ႂကြလာသည္။  ဆိုင္ျပန္ေရာင္းေနတုန္းကားတစ္စီး  ဝင္ လာၿပီးလူတစ္ေယာက္ဆင္းလာ  ကာ႐ုံးခန္းဆီသို႔သြားသည္ကိုေတြ႕  လိုက္ရသည္။အလုပ္သမားေခါင္း  ေဆာင္မ်ားလည္းေနာက္က လိုက္သြားၾကရာမန္ေနဂ်ာဆိုသူေရာက္လာမွန္းသိလိုက္သည္။

ခနေနၿပီးအလုပ္ထဲကိုသြားၾကသည္။အလုပ္သမားမ်ားလည္းလိုက္ၾက  ၿပီးနာရီဝက္ခန႔္ၾကာေသာ္ျပန္ဆင္း  လာသည္။ခပ္ေဝးေဝး ျဖစ္ေန၍ေသ  ခ်ာၾကည့္၍မရေပ၊စပ္စုခ်င္လာ  သည္။ထိုအခ်ိန္တြင္အလုပ္သမား  တစ္ေယာက္၏မိန္းမကကြမ္းတစ္  ေထာင္ဖိုး လာမွာရာယာထားလိုက္  မည္ဟုေျပာလိုက္ေသာ္လည္း႐ုံး ခန္းကိုလာပို႔ရန္ေျပာသြားသျဖင့္႐ုံး   ခန္းဆီသို႔သြားပို႔ရသည္။စပ္စုခ်င္  သည္ႏွင့္အေတာ္ပင္ျဖစ္သည္။   က်မကြမ္းသြားပို႔ေသာအခ်ိန္မွာထိုလူဖုန္းဆက္ေနသည္။ထို႔ေၾကာင့္မသီအထဲဝင္မသြားေသးပဲ အခန္းဝကေနေစာင့္နားေထာင္ေနလိုက္သည္။ထိုဆရာဆိုသူကဖုန္းဆက္သူအား  ဆဲေနသည္။  “ေအး ဟုတ္တယ္လီးပဲ၊အဲေလာက္    ငတ္ျပတ္ေနရင္မင္းတို႔မိန္းမဟာ  ေတြလွီးၿပီးယူလာခဲ့ပါလား”  မသီေက်ာခ်မ္းသြားရသည္။   “ငါလိုးေတြေသာက္လုပ္က်လက္ ေက်ာမတင္းဘူး၊ဟိုဟာမ်ိဳးက်ေျခ   ဖ်ားပါေထာက္တယ္”  ဘာေတြေတာ့မသိေပ၊ေျပာေနတာ  ကေတာ့ေတာ္ေတာ္ေဒါသထြက္ၿပီး  ဆဲေနပုံပါပဲ   ဖုန္းဆက္ၿပီးေတာ့စာရင္းစာအုပ္ကို  ေကာက္ကိုင္ၿပီးၾကည့္ေနခ်ိန္မသီ႐ုံး  ခန္းအထဲသို႔ဝင္လိုက္သည္။

“ဘာကိစၥရွိလို႔လဲဗ်”  “ဟိုေလကြမ္းယာလာပို႔တာ” “ေအာ ၊ဟုတ္ကဲ့ထားခဲ့ေလအမ”    မသီကြမ္းယာကိုထားၿပီးသုတ္သုတ္နဲ႔ျပန္ ထြက္ခဲ့ရသည္။ထိုသူကအ  သားမျဖဴေသာ္လည္းညိဳသည့္ ဘက္မေရာက္၊ေနေလာင္သလိုျဖစ္ေနသည့္မ်က္ႏွာနဲ႔႐ုပ္ကမေခ်ာေသာ္   လည္းေယာက္်ားပီပီသသႏွင့္ျဖစ္  သည္။ႏႈတ္ခမ္းေမႊးမ်ားရိတ္ထား   ေပမယ့္အနည္းငယ္စိမ္းေနသည္ဟု  ထင္သည္။တစ္ခါတစ္ခါ လည္း သူ႔အကိုျဖစ္သူသူေဌးလာတတ္   သည္။သူေဌးလာလွ်င္လဲနာရီဝက္  ခန႔္သာေနတတ္သည္ကိုမသီသတိထားမိသည္။သူ႔အကို ေရာက္သည့္အခ်ိန္ေတာ့မသီကိုကြမ္းလာမပို႔ခိုင္း  တတ္ေပ။  ဒီလိုနဲ႔ကြမ္းယာပို႔ရင္းရင္းနီးလာ  သည္။သူ႔နာမည္ကကိုမိုးျမင့္။မသီ ထက္ငယ္သည္။မသီစကားေျပာရဲလာသည္။တေန႔ေတာ့မသီစပ္စုၾကည့္သည္။   “ကိုမိုးျမင့္တို႔ကေျပာေတာ့လဲပညာ  တတ္ေျပာ တာကလဲၾကမ္း  လိုက္တာ”  “ဟုတ္တယ္ဗ်။က်ေနာ္အုပ္ခ်ဳပ္ေနတဲ့သူေတြကပညာတတ္ေတြမွမ  ဟုတ္တာ။ၾကမ္းၾကမ္းေလးေျပာ မွအဆင္ေျပတယ္၊ေတာ္ တန္႐ုံေျပာရင္ပန္းနဲ႔ေပါက္သ   ေလာက္ပဲထင္ေနၾကတာ” “မသီေတာ့က်ေတာ့နားေထာင္ရ  တာတမ်ိဳး ႀကီးျဖစ္ေနတာေပါ့” “ခင္မ်ားကမိန္းကေလးေလ၊ၿပီး ေတာ့အပ်ိဳႀကီး၊က်ေနာ္တို႔အလုပ္  မွာကေယာက္်ားေလးေတြေလ၊ဒီလို   ေျပာ မွမသာေတြကရတာ၊ေယာက္က်ားေလးရွိတဲ့ေနရာကဒီလိုပါပဲ၊ဟိုကိစၥေတာ့နည္းနည္းပါတာေပါ့”

“အမေလးဒီလိုႀကီးလား”  “ဟုတ္တယ္”  က်မလည္းအားေနရင္သူ႔ဆီကြမ္း  ယာသြားပို႔တယ္။သူကပိုက္ဆံေပး  ပါတယ္။က်မက အလကားေကြၽး  လည္းမစားပါ။ထို႔ေၾကာင့္ပင္  “ကိုမိုးျမင့္က်မေဆးခပ္ထားမွာ  ေၾကာက္လို႔လား”   “က်ေနာ္ကေဆးမတိုးဘူး၊ခင္  မ်ား ေဆးခပ္လဲခင္မ်ားပဲခံရမွာ”  “အမေလးမခပ္ရဲပါဘူးရွင္”  တကယ္ေတာ့သူ႔အလုပ္သမားမ်ား  လာေရာက္ကြမ္းဝယ္ၾက၍သာ  ဆိုင္ကေရာင္းရသည္။ထို႔ေၾကာင့္   သူတို႔ကိုေက်းဇူးတင္၍အလကား  ေကြၽးျခင္းျဖစ္သည္။   ကြမ္းယာဆိုင္ဖြင့္ထားတာဆိုေတာ့  လဲ ေယာက္်ားေလးေတြလာၾကတာ ေပါ့။အပ်ိဳႀကီးဆိုေတာ့လဲရိသဲ့သဲ့   ေတာ့အလုပ္ခံရတယ္။လြန္လာတဲ့အခါက်မလဲေအာ္ပစ္တယ္။  အဲဒီလိုလူေတြမေရာင္းရလဲေနပါေစ   ေပါ့။တေျဖးေျဖးနဲ႔က်မကြမ္းယာ  ဆိုင္ေလးေရာင္းေကာင္းလာတယ္။   ပိုက္ဆံေလးစုမိလာ တာေပါ့  တေန႔ကိုမိုးျမင့္ဆီကိုကြမ္းယာသြား  ပို႔ရင္း  “အပ်ိဳႀကီးဟိုေန႔ကရန္ျဖစ္ေနတာ  ၾကားလိုက္တယ္”   “ဒီလိုပဲေလ”   “ဟိုကမူး ႐ူးၿပီးတစ္ခုခုလုပ္သြားရင္ဘယ္လိုလုပ္မလဲ”

“လုပ္လို႔ရမလား၊ျပန္ခ်မွာေပါ့” က်မလည္းအညာသူပီပီျပန္ေျပာ   လိုက္တယ္။  “ခင္မ်ားေဘာ္ဒီႏွင့္ဗ်ာျပန္လုပ္လို႔  ဘယ္လြယ္မ လဲ”  “အမယ္လူကပိန္ေပမယ့္အားရွိ  တယ္”  “လက္တဖက္ႏွင့္ဆြဲရမ္းလိုက္ရင္  ေတာင္လြင့္ထြက္သြားမယ့္ပုံကမ်ား”  “လူမ်ား အထင္ေသးလို႔၊ရွင္တို႔လို  ဘီယာေဖာေဖာေနသူမွတ္ေနလား”  “ေဟာဗ်ာဘီယာေဖာလားဘာလား  သိရေအာင္ခင္မ်ားကိုလက္ တဖက္  ႏွင့္တြန္းလွဲလို႔ရတယ္”  “အံမယ္ရမယ္ထင္လို႔လား”  ကိုမိုးျမင့္ထလာၿပီးက်မလက္ကိုတ  ခ်က္ကိုင္လိုက္ကာ   “႐ုန္းၾကည့္ လိုက္ေလ” မည္သို႔မွ်႐ုန္းမရေပ။႐ုန္းရင္းပင္  သူ႔ရင္ခြင္ထဲေရာက္သြားသည္။  သူ႔ရင္ခြင္ထဲေရာက္ၿပီးက်မဖင္ကို  သူ႔ဟာႀကီးနဲ႔ ေထာက္မိျပန္သည္။“အာလႊတ္ေတာ့ကိုမိုးျမင့္၊လူေတြ ျမင္မယ္”   “ဘာမွမစိုးရိမ္နဲ႔က်ေနာ့္႐ုံးခန္းကလူမျမင္ရပါဘူးဗ်ာ”  လူျမင္မွာ ပဲစိုးရိမ္မိသည္။က်မစိတ္ ေတြတမ်ိဳးႀကီးျဖစ္သြားရသည္။ကို  မိုးျမင့္က်မအေပၚမ႐ိုးသားမွန္းသိ  သြားရသည္။သို႔ေသာ္က်မစိတ္မ ဆိုးမိေပ။ေနာက္ေန႔ေတြလဲကြမ္းယာ   သြားပို႔ၿမဲပါ။တေန႔ကိုမိုးျမင့္အလုပ္  သမားေတြကိုပိုက္ဆံရွင္းသည္ကို  ေတြ႕သည္။ATMကဒ္ ကိုျမင္လိုက္ ၿပီးက်မလည္းပိုက္ဆံကိုစုကာATM   ကဒ္ထဲထည့္ထားလွ်င္ေကာင္းမည္  ဟုေတြးလိုက္သည္။

“ကိုမိုးျမင့္ATM ကဒ္လုပ္ရတာလြယ္လား” “လြယ္ပါတယ္၊တခ်ိဳ႕ဘဏ္ကေစာင့္ ရတယ္၊တခ်ိဳ႕ဘဏ္ကတစ္ခါတည္း  လုပ္ေပး တယ္”  “က်မလဲATMကဒ္လုပ္ခ်င္တာ”   “ၿမိဳ႕ထဲမွာလုပ္ရမွာပဲ၊ဒီမွာစက္ေတြ  ပဲရွိၿပီး၊ဘဏ္မွမရွိတာ”  “က်မဘဏ္ကိုသြားရမွာ လား” “ဟုတ္တယ္၊လူကိုယ္တိုင္သြားရ  မယ္”“ေငြစုရင္ေကာ”   “ေငြကလႊဲေပးလို႔ရတယ္ေလ”  “ဟုတ္လားက်မလဲATMကဒ္လုပ္ ခ်င္တယ္” “ၿမိဳ႕ထဲသြားလုပ္ေလ” “က်မၿမိဳ႕ထဲမသြားတတ္ဘူး” “အဲဒါဆိုရင္က်ေနာ္မနက္ျဖန္ဘဏ္သြားမွာ၊လိုက္ခဲ့ေလ” “မနက္ျဖန္ ကိုမိုးျမင့္သြားမယ့္အခ်ိန္ ေျပာ၊က်မလိုက္မယ္” “လိုက္ခဲ့ေလ” “က်မဒီကေတာ့မလိုက္ရဲဘူး၊လမ္း  ထိပ္ကေစာင့္မယ္”  “ၿပီးေရာ” ညက်ေတာ့ေယာင္းမကို  “ေယာင္းမ ငါေငြစုစာအုပ္လုပ္မလို႔  ၿမိဳ႕ထဲခနသြားမယ္၊ဆိုင္ခနေစာင့္  ေပး”  “ဘဏ္ေတြကၾကာတယ္ ေႏွာ္”“ေအးေယာင္းမၿပီးတာႏွင့္ျပန္လာခဲ့မယ္” “အင္းေယာင္းမ”   မနက္က်ေတာ့ရွစ္နာရီေလာက္က်မလမ္းထိပ္ကိုထြက္တယ္၊ကို မိုးျမင့္ဆီဖုန္းဆက္ေတာ့ကိုမိုးျမင့္ကသူ  လာေနၿပီေျပာတယ္။နာရီဝက္ ေလာက္ေနာက္က်ၿပီးမွေရာက္လာ   တယ္။က်မဗိုက္ထဲ မနက္ကစားထားတာကရစ္ေနၿပီ။ကားေပၚေရာက္  ၿပီးလမ္းတဝက္ေလာက္မွဝမ္းက  သြားခ်င္လာတယ္

“ကိုမိုးျမင့္ဒီနားလက္ဖက္ရည္ဆိုင္ ေလးဘာေလးရွိလား” “ဒီနားမွာလက္ဖက္ရည္ဆိုင္မရွိဘူး ေလ၊ဘာလုပ္မလို႔လဲ”   “က်မဗိုက္နာ လာလို႔”“ေဟာဗ်ာ” က်ေနာ္တေနရာရပ္ေပးမယ္။ “အာလမ္းမႀကီးမွာ” “ႀကံႀကံဖန္ဖန္ ခင္မ်ားကလည္း လမ္းမႀကီးေပၚရပ္မလား” ကိုမိုးျမင့္ကကားေမာင္းရင္းဟို ၾကည့္ဒီၾကည့္ႏွင့္ေမာင္းၿပီးဟိုတယ္တစ္ခုကိုေတြ႕ၿပီးဝင္ရပ္လိုက္တယ္။ ဟိုတယ္ကေကာင္ေလး တစ္ေယာက္ ထြက္လာတယ္။ “ညီေလးဒီအမကိုအခန္းအရင္လိုက္ ျပလိုက္ပါ။ငါReceptionသြား လိုက္မယ္”   “ဟုတ္ကဲ့အကို” က်မလည္းေကာက္ေလးေနာက္ကို  လိုက္သြားလိုက္တယ္။ေကာင္ေလး  ကအခန္းကိုျပေတာ့  “ရၿပီေမာင္ေလး”  ေကာင္ေလးကို ေျပာၿပီးအခန္းထဲဝင္ ကာအိမ္သာခန္းထဲဝင္ရတယ္။  အိမ္သာတက္ၿပီးမွေပါ့ပါးသြားတယ္။အားလုံးသန႔္ရွင္းေရးလုပ္ၿပီးအ ခန္းထဲ ဝင္လာေတာ့ကိုမိုးျမင့္ကို ေတြ႕ရၿပီး “ဟင္ကိုမိုးျမင့္ဒီအခန္းထဲေရာက္ေန ပါလား”   “ဟုတ္တယ္ေလ ခင္မ်ားအိမ္သာ တက္တာ   အခန္းငွားလိုက္ရတယ္”“ေဟာ့ေတာ္” “ငွားၿပီးမွေတာ့မထူးဘူးခနေနဦး မယ္” “ေအာ္ အမ္” ဘာေျပာရမွန္းမသိေတာ့ေပ။

“ကိုမိုးျမင့္အခန္းကတေန႔လုံးငွားရတာလား” “မဟုတ္ဘူးေလးနာရီပဲ” “ေအာ”  “လာဗ်ာ မသီ” “ဟင္ဘာလုပ္မလို႔လဲ” “ဟိုတယ္ ေရာက္မွေတာ့ခနနားၿပီးမွ သြားၾကမယ္” “ကိုမိုးျမင့္နားရင္နားေလ”   “လာပါဗ်ာ”  ကိုမိုးျမင့္က်မကိုအိပ္ရာေပၚဆြဲေခၚ ေတာ့တယ္  “ကိုမိုးျမင့္မျဖစ္ဘူးေႏွာ္”  “ဘာျဖစ္လို႔လဲ”  “အာ ကိုမိုးျမင့္ေႏွာ္”  “လာပါမသီရာ”  ကိုမိုးျမင့္ကက်မကိုေပြ႕ခ်ီၿပီးကုတင္  ေပၚေခၚသြား ကာပက္လက္လွဲခ် လိုက္တယ္။က်မရင္ထဲစိုးရိမ္ထိတ္   လန႔္ျခင္းတဝက္ရင္ခုန္ျခင္းတဝက္  နဲ႔ေပါ့။က်မေတြးလိုက္ၿပီဒီအေျခအ  ေနေရာက္မွေတာ့က်မအဘုခံရ   ေတာ့မည္ကိုေပါ့ အိပ္ရာထဲကိုမိုးျမင့္ကေဘးကအိပ္  ၿပီးက်မကိုဖက္ထားတယ္။ေပါင္တ  ေခ်ာင္း ေတာင္တင္ထားတယ္။ခက္ တာကသူ႔ဟာႀကီးကက်မေပါင္ကို  လာေထာက္ေနတယ္။ၾကက္သီးေတြ  ထၿပီးအာေတြေျခာက္လာ တယ္။  “အပ်ိဳႀကီး ေၾကာက္ေနတာလား”  “အာေၾကာက္တာေပါ့တစ္ခုခုျဖစ္  သြားရင္ဘယ္လိုလုပ္မလဲ”   “မျဖစ္ရပါဘူး” “ျဖစ္ရင္ တာဝန္ယူရမွာ” “အင္းယူမယ္၊ျဖစ္လဲမျဖစ္ေစရဘူး”   က်မဘာမွဆက္မေျပာတာ့ေပ။ဒီ  ကိစၥမ်ိဳးကိုႀကဳံဖူးခ်င္တာေတာ့ရွိေပ  မယ့္ ကိုယ္ဝန္ရသြားတာမ်ိဳးကိုမလိုခ်င္။လင္လဲမလိုခ်င္ေပ။  ကိုမိုးျမင့္က်မကိုနမ္းသည္။အစက   ေတာ့ပါးျပင္မွနဖူး၊အဲဒီအထိက်မ ၿငိမ္ ခံႏိုင္သည္။ထိုမွတဆင့္လည္ ပင္းေရာက္လာေသာအခါက်မလုံးဝမခံႏိုင္ေပ။ယားလည္းယားသည္။

က်မစိတ္ကပါလာသည္။ဤတ  ေလာက်မစိတ္ေတြေဖာက္ျပားေနသည္ကိုေတာ့က်မဝန္ခံပါရေစ။  တေျဖးေျဖးႏွင့္ကိုမိုးျမင့္ကက် မအဝတ္ကိုခြၽတ္ရန္ႀကံစည္လာၿပီး အက်ၤၤီေနာက္ေက်ာဇက္အားဆြဲခ်  သည္။ေနာက္ေတာ့ဘရာခ်ိတ္ကိုပါ  ျဖဳတ္ေတာ့သည္။အ က်ၤၤီကိုမတင္ ေတာ့က်မရွက္သည္။က်မႏို႔ပိန္  ေသးေသးျပားကပ္ကပ္ကိုဘရာစီယာႏွင့္ႀကီးခ်င္ေယာင္ေဆာင္ထား  သည္မ ဟုတ္ပါလား။သတိရၿပီးအတင္းဆြဲအုပ္ဖုံးေသာ္လည္းမရေတာ့   ေပ။ႏို႔ပိန္ေလးေပၚလာသည္။  ထိုႏို႔ပိန္ေလးကိုပင္ကိုမိုးျမင့္ကတ ႁပြတ္ႁပြတ္စို႔သည္။ က်မႏို႔စို႔မခံဖူးေပ။ယခုလိုႏို႔စို႔ခံရ  သည့္အခါၾကက္သီးေမႊးညႇင္းထ႐ုံ  မကပိပိလည္းစို႐ြဲသြားေတာ့သည္။  အတြင္းခံတို႔စိုေလာက္ၿပီကိုမိုးျမင့္ကက်မဝတ္ထားေသာထမီစကပ္အ ကြဲေၾကာင္းထဲလက္ထည့္ၿပီးက်မ   အဖုတ္ကိုအတြင္းခံ ေဘာင္းဘီအ ေပၚကေနၿပီးလက္ႏွင့္ပြတ္ေလရာ  “အာကိုမိုးျမင့္မလုပ္နဲ႔ေတာ့” အတြင္းခံေဘာင္းဘီအျပင္ထိစိုလာ ၍က်မကေျပာ လိုက္သည္။

ကိုမိုးျမင့္ကအတြင္းခံေဘာင္းဘီကိုဆြဲခြၽတ္သည္။ကြၽတ္သြားေသာ ေဘာင္းဘီကိုကုတင္ေျခရင္းကိုပစ္ လိုက္သည္။ “မသီ “ “ဟင္”  က်မအသံတုန္ၿပီးထူးလိုက္သည္။  “လုံခ်ည္ညစ္ပတ္သြားမွာစိုးလို႔မို႔ ခြၽတ္လိုက္မယ္ေႏွာ္” က်မဘာမွျပန္မေျပာေသးခင္စကပ္ဇက္ ကိုဆြဲခ်ၿပီးစကပ္ကိုခြၽတ္ျပန္ သည္။က်မစကပ္ကိုဖိထားလွ်င္ၿပဲ   မည္စိုး၍ခါးႂကြေပးလိုက္ရသည္။  ထို႔ေနာက္ကိုမိုးျမင့္ကက်မ  ေပါင္ ၾကားဝင္လာၿပီးဒူးေထာက္ထိုင္ကာသူ႔လီးႀကီးကိုကိုင္ၿပီးက်မအဖုတ္ကို  ေသခ်ာၾကည့္ေလရာ  “အာမၾကည့္နဲ႔ေလကိုမိုးျမင့္”  “မသီဟာေလးကေတာ္ေတာ္ေသး  တာပဲ”  မသီတကယ္ရွက္သည္။ႏို႔ေသးယုံမ  ကအဖုတ္ေလးပါေသးသည္။တအုံ  လုံးလက္သုံး လုံးခန႔္သာရွိသည္။အလို႔မခံဖူးေသးသျဖင့္ပိပိအကြဲ  ေၾကာင္းကပူးၿပီးကပ္ေနသည္။  “ကိုမိုးျမင့္မလုပ္ခ်င္ေနေတာ့၊   ေပါက္ကရ ေတြေျပာမေနနဲ႔က်မ  ရွက္တယ္”  “ဒါမ်ိဳးမွႀကိဳက္တာ”  ကိုမိုးျမင့္ကသူ႔လီးကိုကိုင္ၿပီးအကြဲ  ေၾကာင္းတေလ်ာက္ေခ်ာ္ထိုးထိုး  ေလ ရာအရည္ေတြထြက္ၿပီးေခ်ာ  ကာအေစ့ကိုထိေလသည္။တခါမွ်ဤသို႔မခံစားဖူးေပ။လူကေကာ့ၿပီးအေပၚတက္လာသည္။မသီရွက္ သြားရတယ္။သူကမသီႏို႔ကိုလွ်ာ   ဖ်ားေလးႏွင့္ထိေတြ႕လိုက္  ေတာ့မသီႏို႔သီးေခါင္းေလးကခြၽန္  လာသလိုႏို႔တအုံလုံးၾကက္သီးဖု   ေတြထသြားရျပန္တယ္။က်င္တက္  တက္ခံစားမႈ႕ႏွင့္အတူအထိအေတြ႕  ရဲ႕ခံစားမႈ႕ရသတမ်ိဳးကိုခံစားလိုက္ရ  ျပန္တယ္။အလိုလို ညည္းမိတယ္။

“ႁပြတ္ ႁပြတ္ ႁပြတ္”  “အာ့ အင္းးဟင္းးဟင္းးး” “အာက်မ မေနတတ္ဘူး၊ေတာ္ၿပီ” ကိုမိုးျမင့္ကက်မႏို႔သီးေခါင္းဖ်ား   ေလးကိုလွ်ာႏွင့္ ထိုးေမႊၿပီး ယက္လိုက္ႏို႔အုံတစ္ခုလုံးကိုစို႔လိုက္  နဲ႔လုပ္လိုက္တဲ့အခါမွာေတာ့မသီ  တစ္ေယာက္ေအာ္ညည္းသံမ်ား  ထြက္၍ပင္လာ သည္။ကိုမိုးျမင့္ရဲ႕လက္ကမသီရဲ႕ပိပိအ  ေပၚကေနအုပ္ကာပြတ္ေပးေလ ေတာ့မသီတြန႔္ကနဲ႔ျဖစ္သြားၿပီးပိပိတအုံလုံးစိုသြားသလို ခံစားလိုက္ရ ၿပီးရင္ထဲသိမ့္သိမ့္တုန္သြားရသည္။ အေပၚမွပြတ္႐ုံမကအကြဲေၾကာင္းတ ေလ်ာက္တေျဖးေျဖးပြတ္ေပးရာပိပိ  တအုံလုံးႂကြတက္လာေလသလား ထင္မွတ္ရေအာင္ေဖာင္းႂကြလာခဲ့   သည္။အကြဲေၾကာင္းအေလ်ာက္စုံ  ဆန္လႈပ္ရွားၿပီးေနာက္မွာ အကြဲ  ေၾကာင္းအေပၚနားအေစ့နာရာနား  ကိုလက္ခလယ္ျဖင့္ေျဖးေျဖးခ်င္း  ပြတ္ေလရာ  “အာ့!အင္း ဟင္းးဟင္းးး”   မိမိလုပ္ဖူး ေသာ္လည္း ယခုအထိအေတြ႕ႏွင့္မတူေပ၊စိတ္  တို႔ခ်က္ခ်င္းထႂကြလာသည္။မ်က္လုံးစုံမွိတ္ေအာ္ညည္းမိသည္။

ထိုစဥ္မွာပင္ကိုမိုးျမင့္သည္မသီႏႈတ္  ခမ္းအားစုပ္နမ္းေလရာမသီလည္း  စိတ္ပါလာၿပီးျပန္လည္စုပ္နမ္း  လိုက္ေတာ့သည္။တ ေျဖးေျဖးႏွင့္  မသီကာမစိတ္ကိုတ  ေျဖးေျဖးထႂကြလာေအာင္လုပ္  ေဆာင္ေပးျခင္းေၾကာင့္မသီ၏  ကာမစိတ္တို႔အထြဋ္အထိပ္သို႔  ေရာက္ရွိလုနီးနီးျဖစ္လာသည္။   ထိုသို႔ျဖစ္ေနစဥ္မွာပင္ကိုမိုးျမင့္  ကရပ္ပစ္လိုက္သည္။  မသီမ်က္လုံးဖြင့္ၾကည့္လိုက္စဥ္  ကိုမိုးျမင့္ ကအဝတ္ေတြကိုခြၽတ္ပစ္လိုက္သည္ကိုေတြ႕လိုက္သည္။  မ်က္လုံးကအလိုအေလ်ာက္ပင္  ကိုမိုးျမင့္၏  ေပါင္ၾကားေနရာကိုၾကည့္ စဥ္မွာ ၍ေထာင္မတ္ေနေသာလီးႀကီးအားေတြ႕လိုက္ရသည္။  အျပင္တြင္ဤမွ်ႀကီးမည္ဟုထင္   မွတ္မထားေသာလီးသည္ငါးမတ္  လုံးမွ်မကႏိုင္ေပ။အရွည္သည္   လည္းေျခာက္လက္မစြန္းစြန္းရွိ  ေလာက္သည္။  ကိုမိုးျမင့္က  မသီလက္ကိုကိုင္ၿပီးလီးေပၚတင္ ေပးရာမသီလည္းအေယာင္ေယာင္  အမွားမွားပင္ကိုင္ထားမိသည္။အထိအေတြ႕မွာတျခားေသာေနရာမ်ား ႏွင့္မတူေပ။ပူေႏြးေႏြး  ကေလးႏွင့္တမ်ိဳးေလးျဖစ္ရသည္။မသီလက္ကိုဆုပ္ကိုင္ၿပီးလက္ကိုလီးအရင္းထိ  ဆြဲခ်လိုက္ရာနီရဲေသာထိပ္ဖူး   ႀကီးကေပၚလာ ကာဒစ္ကကားကားႀကီးျဖစ္ေနသည္။ၾကက္သီးထမိရသည္။ဤမွ်ႀကီးမည္ဟုထင္မထား မိခဲ့ေပ။

“ဘယ္လိုလဲမသီ” “အႀကီးႀကီးပဲေႏွာ္” “ပုံမွန္ေလာက္ပါပဲမသီရယ္”“က်မကအရမ္းႀကီးေနသလားလို႔”  “မသီကအျပင္မွာမေတြ႕ဖူး ဘူးလား” “မေတြ႕ဖူးဘူး” “အဖုတ္ကိုနမ္းေပးမယ္”  “အာမလုပ္နဲ႔”   “မသီႀကိဳက္သြားမွာပါ” “အာ”  မသီရွက္သြားရျပန္သည္။အမွန္   ေတာ့အနမ္းခံၾကည့္ခ်င္ခဲ့သည္။ကိုမိုးျမင့္ကေပါင္ၾကားကိုဝင္ကာ မ်က္ႏွာအပ္ေတာ့မသိစိတ္၏လႈံ႕ ေဆာ္မႈ႕ေၾကာင့္မသီေပါင္ကိုဟ လိုက္မိသည္။ ကိုမိုးျမင့္ကမသီေပါင္ကိုမတင္ၿပီးစို႐ႊဲေနေသာမိမိပိပိအားလွ်ာႏွင့္  အျပားလိုက္ယက္လိုက္ေသာအခါ   “အားးး!  “အားးးလူကတုန္ယင္သြားသည္၊ပူေႏြးစို စြတ္ေသာလွ်ာကအကြဲေၾကာင္းတ ေလ်ာက္ထိထိမိမိယက္သြားေခ်  သည္။ထိုေနာက္ လွ်ာဖ်ားကပူးကပ္ေနေသာႏွတ္ခမ္းႏွစ္လႊာအကြဲ ေၾကာင္းတေလ်ာက္တိုးဝင္လာၿပီး ႏႈတ္ခမ္းသားမ်ားအားပြတ္ဆြဲသြား   ျပန္သည္။ “အားးးအီးးဟီးးဟီးးး” ခါးကေလေပၚႂကြသြားသည္။ပိပိတို႔ ေမာ့ေဖာင္းလာသည္။လက္ကအိပ္ ရာခင္းကိုသာတင္းတင္းဆုပ္ကိုင္  မိ ေတာ့သည္၊ “အာ့! အင္းးဟင္းးးဟင္းးးရွီးးရွီးး” တရွီးရွီးနဲ႔အရမ္းေကာင္းေနသည္။   အေစ့ကိုလွ်ာႏွင့္ထိုးေမႊၿပီးတႁပြတ္ ႁပြတ္စုပ္ ျပန္သည္။

“ႁပြတ္ ႁပြတ္ ႁပြတ္” “အာ့အိုးးရွီးးရွီးးးအိုးးအားး”  “အား အားးရွီးးရွီးးးအားက်မ က်မ ၿပီးေတာ့မယ္ အားရွီးးရွီးးး အားး”   တကယ္ပါဒီ လိုၿပီးေသာအရာသာ  မ်ိဳးမေတြ႕ဖူးေသးေသာမသီအဖို႔  စိတ္ကေက်နပ္မိေတာ့သည္၊မသီ  ႀကိဳက္သြားတာကိုေတာ့ဝန္ခံပါ  သည္။  “ကိုမိုးျမင့္ အဝွာေလ၊အဝွာလုပ္ရင္  အကာအကြယ္နဲ႔လုပ္ေပးပါေႏွာ္” “ဟုတ္ကဲ့ပါ၊က်ေနာ္ခနကကြန္ဒြန္ယူလာခဲ့တယ္”   ကိုမိုးျမင့္ ကကြန္ဒြန္ဆိုတာႀကီးကိုျပ  ၿပီးကိုေဖာက္ကာ  သူ႔ရဲ႕မာေနတဲ့လီးေပၚစြပ္ခ်လိုက္  သည္။ထိုေနာက္ေနာက္ထပ္အထုပ္တစ္ထုပ္ကို ေဖာက္ၿပီးစြပ္ထားေသာ ကြန္ဒုံးေပၚမွာသုပ္လိမ္းလိုက္သည္ “ကိုမိုးျမင့္ေျဖးေျဖးလုပ္ေႏွာ္”  “အင္းပါမသီ”   ကိုမိုးျမင့္ကမသီေပါင္ ၾကားဝင္ ၿပီးပိပိအဝကိုေဂ်ထပ္သုပ္ၿပီးလီးတဲ့ကာတေျဖးေျဖးႏွင့္ဖိသြင္းလိုက္  သည္  “ဗ်စ္ ဗ်စ္ ဗ်စ္”  “အာ့ ေျဖးေျဖးနည္းနည္းနာ တယ္”တဝက္ေတာင္မဝင္ေသးေပ၊ နာတယ္ေျပာၿပီးမသီကညႇစ္ထား   သည္။  “စိတ္ေလွ်ာ့ထားမသီ”  “ဘယ္လိုေလွ်ာ့ထားရမွာလဲ”   ကိုမိုးျမင့္ကလည္းမသီကိုစို႔ၿပီးမသီပိပိထဲကိုဖိထည့္လိုက္ရာ   လီးကတင္းၾကပ္ၾကပ္ဆို႔ဆို႔ႀကီးဝင္  လာၿပီးပိပိအတြင္းသားမ်ား ကနာ  က်င္ေနတာေၾကာင့္ကိုမိုးျမင့္ကိုေျပာလိုက္မိသည္။

ဗ်စ္ ဗ်စ္ ဗ်ိ” “အာ့! နာတယ္ကိုမိုးျမင့္စူးၿပီးေအာင့္ေန တာပဲ.ေျဖးေျဖးလုပ္ပါ” လီးကိုတဆုံးအထိသြင္းၿပီးမသီရဲ႕   ႏႈတ္ခမ္းကိုနမ္းစုပ္ ရင္းတေျဖးေျဖးဖိခ်လိုက္သည္။။က်ပ္က်ပ္ တည္းတည္းပိပိေလးကိုကိုျမင့္လီးကထိုးခြဲၿပီးဝင္လာတယ္။   “ဗ်စ္..ဗ်စ္..ၿဗိ ဗ်စ္” “အာ့!အီးး အားးး”  မသီအသည္းအသန္ေအာ္လိုက္ရ  သည္။အဖုတ္တခုလုံးမီးစႏွင့္ထိုး  သလိုပင္ခံစားလိုက္ရသည္။  သို႔ေသာ္ကာမ စိတ္မ်ားျဖစ္ေပၚေန ျခင္းေၾကာင့္လားမသိေပ။ခနတာမွ် သာနာၿပီးေကာင္းလာသည္။မသီကကကိုမိုးျမင့္အနမ္းကို   ဖက္၍တုန႔္ျပန္ မိသည္။ကိုမိုးျမင့္ႏႈတ္ခမ္းလႊာၾကားထဲလွ်ာထိုးထည့္လိုက္သည္။ကိုမိုးျမင့္ကစုပ္ဆြဲယူ   သည္။ကိုမိုးျမင့္လွ်ာကိုမသီကျပန္ စုပ္ ဆြဲသည္။မသီစိတ္တို႔မတရား ထန္လာသည္။ကိုမိုးျမင့္ကတဖတ္ ဖတ္ႏွင့္လိုးမွကိုမိုးျမင့္ကိုလႊတ္လိုက္သည္၊  စိတ္တို႔ထန္ၿပီးအဖုတ္ ထဲမွပိပိနံရံတို႔လႈပ္ရွားကာညႇစ္သကဲ့သို႔ျဖစ္လာ  သည္။မသီစိတ္ထန္ၿပီးမိမိႏို႔ကိုပြတ္  ကာညည္းေတာ့သည္။လီးဝင္သံကတဇြိတၿဗိ ၿဗိျမည္လာသည္။ေပါင္ခ်င္းထိကပ္သံတဖန္းဖန္းၾကားလာရသည္။  ကိုမိုးျမင့္ကမသီေပါင္ကိုမတင္  ၿပီးအေပၚစီးကစိုက္ခ်လိုး  ေတာ့ သည္။လီးဝင္ခ်က္နက္သည္။တခ်က္တခ်က္ေအာင့္သည္။  သိုေသာ္ခံရေကာင္းလွသည္။   “ဗ်စ္!ဘြတ္ ဖြတ္ ဖန္းးဖန္းး”  “အာ့! အိုးးအာ့ရွီးးရွီးးးးရွီးးး” စိတ္ကမေနႏိုင္၍အေစ့ကိုပြတ္လိုက္  ေသးသည္။အရမ္းကိုေကာင္းေန  သည္။ကာမအရသာသည္ ထိုသို႔ရွိ ျခင္းေၾကာင့္တခ်ိဳ႕ေသာမိန္းမမ်ားအ႐ိုက္ခံၿပီးလင္ေယာက္်ားကို  ေပါင္းေနၾကမွန္းသိေတာ့သည္။

မသီၾကာၾကာပင္အလိုးခံခ်င္လာ သည္။မိုးျမင့္ၿပီးသြားမွာပင္စိုးရိမ္မိသည္။ကိုမိုးျမင့္ကိုၾကည့္လိုက္သည္။  မိုးျမင့္ကမ်က္စိစုံ မွိတ္၍တခ်က္  ခ်င္းေဆာင့္လိုးသည္။ပိပိႏႈတ္ခမ္းသားအတြင္းသို႔လိပ္ဝင္သြားသလားမွတ္ရသည္။  ဒစ္ကားႀကီးကႏႈတ္ခမ္းသား အား  ဆြဲယူသြားလိုက္၊ျပန္ထုတ္လာလိုက္ပုံစံျဖစ္သည္။အတြင္းသားတို႔အီ  ဆိမ့္ေနေအာင္ေကာင္းလွသည္။  မသီအားမရေပ။ကိုမိုး ျမင့္ကိုဆြဲဖက္ၿပီးႏႈတ္ခမ္းအားျပန္စုပ္လိုက္ သည္။ဒူးေထာက္၍လိုးေနေသာကို   မိုးျမင့္ေညာင္းလာဟန္ရွိသည္။   “ပုံစံေျပာင္း ရေအာင္မသီ”  “ဟုတ္ ဘယ္လိုလုပ္မလဲ”  “ကုန္းေပးပါလားမသီ”  “ဟုတ္”  ကုန္း၍ခံသည္ကိုၾကားဖူးသည္။ ေအာင့္သည္ဟုလည္း ၾကားဖူးသည္၊ထိုအခ်ိန္တြင္ေအာင့္ရင္လည္း   ေအာင့္ေစေတာ့ဟုသေဘာထား  လိုက္သည္၊ကိုမိုးျမင့္ခိုင္းေသာပုံစံ  မ်ိဳးကို မွန္း၍ကုန္းလိုက္သည္။  ကိုမိုးျမင့္ကမသီခါးကိုဖိ၍ခြက္  ခိုင္းသည္၊ထိုသို႔ခါးခြက္လွ်င္ပိပိႏႈတ္  ခမ္းသားတို႔ေနာက္ပစ္ထြက္မည္ကို   သိသည္၊လီးကပိပိႏႈတ္ခမ္းၾကားတရစ္ရစ္နဲ႔တိုးဝင္လာသည္။အဆုံးထိမေရာက္ခင္ပင္နည္းနည္းေအာင့္  သည္။သို႔ေသာ္မသီေအာင့္  အည္းသည္းခံလိုက္သည္။အဆုံးထိဝင္သြားမွကိုမိုးျမင့္ကျပန္ဆြဲထုတ္   ၿပီးေျဖးေျဖးခ်င္းသြင္းထုတ္လုပ္  သည္။တ ေျဖးေျဖးႏွင့္အရသာေတြ႕လာသည္။

“ဘြတ္ ဖြတ္ ဖြတ္…ဖတ္ ဖတ္” “အာ့ အင္းးဟင္းးးဟင္း” ခါးကိုကိုင္ဆြဲၿပီးတခ်က္ခ်င္းေဆာင့္  လာသည္။တင္သားမ်ားကိုပြတ္ေပး    ၿပီးဆုပ္ကိုင္ကာေဆာင့္လိုးလာသည္။ပုံစံမတူေသာအရသာကိုရရႈိျပန္ သည္။လီးကပိုဝင္သလိုခံစားရသည္  တဖတ္ဖတ္တဖြတ္ဖြတ္ ႏွင့္အသံ ထြက္သလိုမသီညည္းမိရျပန္သည္။  “ဖြတ္ဘြတ္ ဖန္း ဖန္းးဖန္းး”   “အင္းးဟင္းးးဟင္းးးအာ့..ရွီးးအား”  ေဆာင့္ခ်က္တို႔ပို ျမန္လာၿပီးေနာက္ မသီမွာ တအာ့အာ့တရွီးးရွီး ေအာ္ၿပီး ၿပီးသြားရေတာ့သည္။ မသီၿပီးသြားၿပီးမၾကာမွီပင္ကိုမိုးျမင့္  နည္းနည္းပို ၾကမ္းလာၿပီးလီးကိုဆြဲထုတ္သြားသည္။ထိုေနာက္လီးမွအ စြပ္အားျဖဳတ္ကာအမႈိက္ပုံးထဲသြား   ထည့္ၿပီးေရခ်ိဳးခန္းဝင္သြားသည္။  ေရခ်ိဳးခန္းမွထြက္လာၿပီးကုတင္   ေပၚတက္လာကာ  “မသီ နာသြားလား”  “နာတာေပါ့၊ေအာင့္ေနတာပဲ”  ” ေနာက္ရက္မွသက္သာ သြားမွာ”  “အင္း”  ကိုမိုးျမင့္ကမသီကိုသူ႔ဖက္လွည့္ကာ  ႏို႔ကိုစို႔ျပန္သည္။ “ကိုမိုးျမင့္မသီႏို႔ေတြလဲနာေနၿပီ”  “ဟုတ္လား”   “မသီက် ေနာ္ယက္ေပးတာေကာင္း   လား”  “အင္းေကာင္းတယ္”  “ေနာက္တစ္ခါလာရင္ရွယ္လုပ္ေပး  မယ္မသီ”  “အင္း”  မသီမျငင္းမိ ေတာ့ေပ၊မသီႀကိဳက္ သြားသည္ပဲေလ။

“မသီက်ေနာ့္ကိုစုပ္ေပးပါလား” “ေနာက္အေခါက္မွစုပ္ေပးမယ္၊ ခုကဘဏ္ကိုသြားရအုံးမယ္၊ေနာက္ က်ရင္ေယာင္းမကကေလးနဲ႔ ေဈး  ေရာင္းရတာအဆင္ေျပမွာမဟုတ္ဘူး”  “စတိေလးသာစုပ္ေပး”  “အင္းစုပ္ေပးမယ္”  မသီအိပ္ရာကထၿပီးကိုမိုးျမင့္လီးကို စုပ္ ေပးလိုက္သည္။ကိုမိုးျမင့္လီးက ေပ်ာ့ေနရာကေနျပန္မာလာသျဖင့္ရပ္လိုက္သည္။ေတာ္ၾကာေနာက္တ   ႀကိမ္ထပ္လုပ္လွ်င္မသီခံ  ႏိုင္မည္မ ဟုတ္ေပ။ထို႔ေၾကာင့္  “ကိုမိုးျမင့္သြားရေအာင္ေႏွာ္”   “ခနေလးစုပ္ပါဦး မသီ”  “ေနာက္က်မွကိုမိုးျမင့္ေက်နပ္   ေအာင္စုပ္ ေပးေတာ့မယ္”  “ဟုတ္ကဲ့ပါဗ်ာ”  မသီအိပ္ရာကထၿပီးေရခ်ိဳးခန္းထဲ  ဝင္ကာသန႔္ရွင္းေရးလုပ္လိုက္ၿပီး   အဝတ္မ်ားျပန္ဝတ္သည္။ ကိုမိုးျမင့္  ကအဝတ္ၿပီးၿပီျဖစ္၍မသီကိုဘရာ ခ်ိတ္တတ္ေပးၿပီးအက်ႌဇက္ကိုဆြဲတင္ေပးသည္။  ထို႔ေနာက္အခန္းအျပင္ကိုထြက္ခဲ့ ၿပီး ကိုမိုးျမင့္ကားေပၚသြားထိုင္ေနလိုက္ သည္။ကိုမိုးျမင့္ကိုဟိုတယ္ဝန္ထမ္း  ကမွတ္ပုံတင္လာေပးရာယူလိုက္ၿပီး  ဘဏ္ရွိရာဆီသို႔ ေမာင္းထြက္ခဲ့လိုက္   သည္။ဘဏ္ကစာအုပ္ရၿပီးေနာက္အိမ္သို႔ျပန္လာခဲ့သည္။မသီကိုလမ္း  ထိပ္တြင္ခ်ေပးရန္ေျပာလိုက္ေတာ့ ကို မိုးျမင့္ကလမ္းထိပ္တြင္ခ်ေပးၿပီးအလုပ္ထဲသို႔ျပန္သြားသည္။မသီအိမ္ကိုေရာက္ၿပီးဆိုင္ထြက္သည္။

မ်ားမၾကာမွီကိုမိုးျမင့္လည္းေရာက္ လာသျဖင့္ကြမ္းယာယာၿပီးကိုမိုးျမင့္ ႐ုံးခန္းဆီသို႔ထြက္ခဲ့သည္။ “ကိုမိုးျမင့္ကြမ္းယာလာပို႔တာ” “ဟုတ္ကဲ့မသီ၊အဆင္ေျပလား”  “နာေနတာပဲ” “ညက်ရင္ပါရာေလးေသာက္လိုက္” “ဟုတ္ကဲ့ကိုမိုးျမင့္” မသီကြမ္းယာပို႔ၿပီးခပ္ တည္တည္ႏွင့္ ျပန္ထြက္ခဲ့သည္။ညေနအထိကြမ္း ေရာင္းၿပီးညေရာက္ေတာ့ပါရာတစ္ လုံးေသာက္ကာအိပ္လိုက္သည္။ မနက္က် ေတာ့ေတာ္ေတာ္သက္သာ သည္။သက္သာသည္ႏွင့္ကိုမိုးျမင့္ကိုသတိရမိသည္။ကိုမိုးျမင့္လာမည့္ လမ္းကိုသာေမွ်ာ္ေနမိသည္။မသီ  ေတြးမိသည္ငါအ႐ူးကိုအမဲသား   ေကြၽးမိေလသလားေတြးမိေတာ့  သည္။သို႔ေသာ္ကိုမိုးျမင့္ေပၚမလာ  ေပ။ခရီးထြက္ေနသည္။တ ပတ္ ေက်ာ္ခဲ့သည္။ကိုမိုးျမင့္ကိုသတိရ   ေနသည္။သူ႔တပည့္ေတြကိုေမး  ၾကည့္ေတာ့ႏွစ္ပတ္ၾကာမည္ဟုသိရ   သည္။တပတ္ ေလာက္ၾကာေတာ့  ရာသီလာၿပီးႏွစ္ရက္အတြင္းမွာ  ကိုမိုးျမင့္ႏွင့္အတူအိပ္ခဲ့သည္ကိုည  တိုင္းသတိရမိသည္။ဝင္ေငြနည္း   နည္းရ လာေတာ့ေယာင္းမကိုေျပာ ၿပီးအေမႏွင့္ညီမကိုရန္ကုန္အလည္   ေခၚလိုက္ေတာ့အေမႏွင့္ညီမေရာက္  လာသည္။အေမႏွင့္ညီမကို ဘုရားဖူးလိုက္ပို႔လိုက္ေသးသည္။အခုဆို   လွ်င္ညီမျဖစ္သူကပါဆိုင္မွာကူ၍ ေဈးေရာင္းေပးရာေန႔လည္ခင္းဆို   လွ်င္အားေနေပ ေတာ့သည္။ကိုမိုးျမင့္ကႏွစ္ပတ္ၾကာၿပီးျပန္ေရာက္ ခ်ိန္တြင္ကြမ္းယာသြားပို႔ေတာ့ “မသီ မနက္ျဖန္ေန႔လည္အားလား”  “အားတယ္ ေလ၊အခုညီမေလးဆိုင္ ထိုင္ေပးေနတယ္”

“ဟုတ္လားအိုးမကြဲေတာ့အဆင္ေျပတာေပါ့၊အဲဒါဆိုမနက္ျဖန္အ ျပင္သြားရေအာင္” “သြားေလ” “မသီအိမ္ကိုဘယ္လိုေျပာခဲ့မွာလဲ”  “ဘဏ္ကိုေငြသြားသြင္းမယ္လို႔ေျပာ  လိုက္မယ္၊ၿပီးေတာ့ဆိုင္အတြက္ ပစၥည္းနည္းနည္းဝယ္မယ္ေျပာ လိုက္မယ္” “အခ်ိန္နည္း နည္းၾကာမယ္ေျပာ ထားေပါ့”  “အင္း “ “မနက္ျဖန္ကိုးနာရီအရင္ေနရာက ေစာင့္မယ္” “အင္းေစာင့္၊လာခဲ့မယ္” ကိုမိုးျမင့္ခ်ိန္းတာကို က်မမျငင္းႏိုင္  က်မကိုယ္တိုင္ကေတြ႕ခ်င္ေနၿပီ။ ေနာက္ေန႔က်ေတာ့မနက္ကိုးနာရီကို ကိုမိုးျမင္နဲ႔ခ်ိန္းထားေသာေနရာမွာ ေစာင့္ေန လိုက္ေတာ့ကိုမိုးျမင့္ ေရာက္လာတယ္။ “မသီေဈးအရင္သြားလိုက္ေလ” “ဘဏ္ကိုအရင္သြားလိုက္မလား လို႔” “ဘဏ္ကသြားစရာ မလိုဘူး၊ေငြ ထည့္မွာမဟုတ္လား” “ဟုတ္တယ္ေလ” “ဘယ္ေလာက္ထည့္မွာလဲ” “ႏွစ္သိန္း” “က်ေနာ့္ကိုေပး” “အမ္ ဘာျဖစ္လို႔”  “က်ေနာ့္ကဒ္ထဲကျပန္လႊဲေပးမယ္” “အဲလိုရလား” “ရတယ္” “အဲဒါဆိုေဈးအရင္သြားမယ္” ေဈးအရင္သြားလိုက္ၿပီးဝယ္စရာရွိတာ ဝယ္ၿပီးကားေပၚတင္ခဲ့လိုက္ သည္။ၿပီးေတာ့တေန႔ကဟိုတယ္ကို ပဲသြားလိုက္ၾကတယ္။ဟိုတယ္ ေရာက္ေတာ့  “မသီ အက်ႌေတြ ကိုခြၽတ္ေပးမယ္”  “အာေရခ်ိဳးခန္းအရင္ဝင္အုံးမယ္၊

ေခြၽးနံ႔ေတြနဲ႔ညစ္ပတ္ေနမွာ”  “အင္းဝင္လိုက္ေလ” မသီေရခ်ိဳးခန္းဝင္ၿပီးအဝတ္ေတြ  ခြၽတ္ကာေအာက္တပိုင္းလုံးကိုေရနဲ႔ေလာင္းခ် လိုက္ၿပီးဆပ္ျပာႏွင့္ေသ ခ်ာေဆးေၾကာလိုက္တယ္။ေရစင္ ေအာင္သုတ္ၿပီးသဘက္ပတ္ထြက္  ခဲ့တယ္။ကိုမိုးျမင့္ကလည္းေရခ်ိဳး ခန္းဝင္တယ္။ျပန္ထြက္လာေတာ့  အဝတ္ေတာင္မပါေပ။မသီကကု တင္ေပၚမွာအိပ္ေနလိုက္သည္။ကို မိုးျမင့္လာေတာ့ဆီးဖက္ထား လိုက္ သည္။ကိုမိုးျမင့္ကမသီကိုနမ္းတယ္ မသီလည္းလြမ္းေနသည္မဟုတ္ လား။ႏႈတ္ခမ္းခ်င္းနမ္းစုပ္ၾကသည္။မသီအဖုတ္က အလိုလိုေနရင္းစို  လာသည္။အထိအေတြ႕ကမသီရဲ႕စိတ္ကိုေျပာင္းလဲေစသည္။မသီႏို႔ေတြကိုမိုးျမင့္ကစို႔သည္။အရင္လို  မယားပဲ စိတ္ပိုႂကြေစသည္။အဖုတ္ကိုကိုင္ပြတ္သည္၊အကြဲေၾကာင္းလက္ႏွင့္ထိုး၍ေမႊေပးရာမသီမွာစိတ္ေတြႂကြသထက္ပိုႂကြလာရသည္။ ကို   မိုးျမင့္လီးႀကီးကိုအသာအယာဆုပ္  ကိုင္ေပးလိုက္ၿပီးဆြေပးလိုက္သည္။

လီးႀကီးကမာန္ဖီသလိုျဖစ္ၿပီးႀကီး၍ မာလာသည္။ “မသီ” “ဟင္” “စုပ္ေပးပါလား” “အင္း” အပိုမဆိုေတာ့ေပ။အိပ္ရာကထၿပီး မိုး ျမင့္လီးကိုတႁပြတ္ႁပြတ္စုပ္ေပး လိုက္သည္။ဒစ္ႀကီးကိုငုံ၍စုပ္ရ သည္ကိုလည္းအားရသည္။လွ်ာ ဖ်ားႏွင့္ထိုးေမႊေပးလိုက္သည္။  “ႁပြတ္ ႁပြတ္ ႁပြတ္”  “အားးရွီးးးရွီးးးေကာင္းလိုက္တာမသီရယ္”တရွီးရွီးတအားအားညည္းေနသ ျဖင့္မိုးျမင့္ဝဋ္လိုက္သည္ဟုထင္   လိုက္သည္။ပိုအားရၿပီးစုပ္ေပး   လိုက္သည္။လဥကေလးကိုဆုပ္ကိုင္ညႇစ္ရသည္ကိုလည္းအရသာ  ေတြ႕သလိုခံစားရသည္။  “မသီ ေရေကာင္းလိုက္တာဗ်ာ၊အခုမသီကိုျပန္လုပ္ေပးမယ္၊မသီပက္ လက္အိပ္လိုက္” မသီသူေျပာသလိုအိပ္လိုက္သည္။ မသီဖင္ေအာက္ေခါင္းအုံးခုသည္။ မသီဖင္ႀကီးကအေပၚေျမာက္တက္ ကာအဖုတ္ႀကီးကိုပင္ျမင္ရသည္။ ကိုမိုးျမင့္ကေမွာက္လ်က္ပင္မသီ အ ဖုတ္ကိုယက္သည္။အကြဲေၾကာင္း တေလွ်ာက္လွ်ာႏွင့္ထိုးေမႊသည္။ “ပလပ္၊ပလပ္ ႁပြတ္ႁပြတ္” “အာ့ရွီးးရွီးးးး” ဒီတစ္ခါညည္းရ သူကမသီပင္ျဖစ္ သည္။အဖုတ္အကြဲထဲလွ်ာကိုဝင္ႏိုင္ သမွ်ဝင္ေအာင္ထိုးေမႊသြားေတာ့ မသီထြန႔္ထြန႔္လူးရသည္။အေစ့ကို တႁပြတ္ႁပြတ္စုပ္ျပန္သည္၊အရည္ ေတြတစိမ့္စိမ့္ထြက္မွန္းမသီသိသည္။အမွန္အကန္ကိုႀကိဳက္သြားရသည္။မသီကေကာင္းလြန္း၍ခါးကို ေျမႇာက္မိသည္။မိုးျမင့္လွ်ာက မသီဖင္ဝကိုသြားယက္မိသည္။

ထိုအရသာသည္လည္းတမ်ိဳးေတာ့ေကာင္းသည္။ “မသီေကာင္းလား” “အင္းး” တအာ့အာ့ညည္းရင္းေျဖရသည္။ “မသီက်ေနာ့္အေပၚကတက္ခြေပး” “အာ..အားနာစရာႀကီး” “ရတယ္တက္” မသီကမိုးျမင့္အေပၚကေနခြၿပီး မိုးျမင့္ပါးစပ္ႏွင့္ခ်ိန္ၿပီးကုတင္ေခါင္းရင္းကေဘာင္ကိုကိုင္ၿပီးထိုင္ခ် လိုက္တဲ့အခါကိုမိုးျမင့္ကက်မအ ဖုတ္ကိုလွ်ာႏွင့္ထိုးေမႊေပးေတာ့ တယ္။ “ပလပ္ ပလပ္” “အိုး!အားးးရွီးးရွီးးး “ က်မအရမ္းႀကိဳက္သြားေတာတယ္။ တခ်က္တခ်က္က်မကိုယ္တိုင္ဖင္ ကိုလိုက္ေ႐ႊ႕ေပးတယ္။အရည္ေတြ လည္းတစိမ့္စိမ့္စီးထြက္လို႔လာ တယ္။ေအာက္ကိုငုံ႔ၾကည့္ၿပီးမိုး ျမင့္အသက္ရႉရမခက္ေအာင္လည္း ႂကြေပးရတယ္။တခ်က္တ ခ်က္အ ေနအထားပ်က္ၿပီးသူ႔လွ်ာကက်မ ရဲ႕ဖင္ဝတည့္တည့္ကိုထိုးေမႊမိျပန္ သည္။ဒီအရသာကလည္းစိတ္ကို ပိုႂကြေစမွန္းက်မပို သတိထားမိ တယ္။

“ပလပ္ ပလပ္” “အာ့ရွီးးရွီးးးးးရွီးးး” မသီအရမ္းကိုစြဲလန္းမိတဲ့အရာတခုဆိုတာဝန္ခံမိတယ္။ “မသီ က်ေနာ္တို႔လိုးရေအာင္” “ဟုတ္၊  က်မဘယ္လိုေနေပးရမလဲ”“အေပၚကတက္ေလ”  “ဟုတ္ကဲ့” က်မကိုမိုးျမင့္ေအာက္ကိုေလွ်ာခ် ၿပီးအဖုတ္နဲ႔လီးကိုေတ့ကာထိုင္ခ်  လိုက္သည္။  “ဗ်စ္ ဗ်ိ ဗ်ိျဗစ္” “အာ့ အားလားးလားး” လီးကအဖုတ္ထဲတအိအိဝင္သြား သည္၊အဆုံးထိေရာက္ေတာ့ျပန္ႂကြ လိုက္  သည္။မိုးျမင့္ကက်မခါးကိုကိုင္ၿပီးပင့္လိုက္ေအာက္ခ်လိုက္ လုပ္ေပးသျဖင့္က်မကသက္သက္သာသာျဖင့္အေပၚေအာက္ႂကြကာ လုပ္ေပးလိုက္ေတာ့သည္။ဒီေန႔အရ သာကပို၍ထူးျခားသည္။ လုပ္ေနရင္းမွသတိရလာသည္က ကမိုးျမင့္ကလီးကိုအစြပ္မစြပ္ထား သည္ကိုသတိရမိသည္။ “ဟာအစြပ္လဲမပါဘူး” “လုပ္စမ္းပါမသီ၊ၿပီးသြားရင္အျပင္ ကိုထုတ္ပစ္မယ္” က်မလည္းျပန္ၿပီးလုပ္ေပးရာ ငါးမိ နစ္ခန႔္ပဲၾကာသည္။လူကေညာင္း လာသည္၊ “ေညာင္းေနၿပီမရေတာ့ဘူး” “ေညာင္းရင္ဆင္းလိုက္က်ေနာ္လိုး မယ္” မသီ ပက္လက္အိပ္ေပးလိုက္သည္၊

မိုးျမင့္ကမသီေပါင္ၾကားဝင္ၿပီးဒူး  ေထာက္ကာလိုးသည္။လိုးရင္းပင္ မသီရဲ႕အေစ့ေနရာကိုပြတ္သည္။  “ဖြတ္ ဘြတ္ ဖန္းးဖန္းးး” “အာ့ အိုးးးရွီးးးရွီးးးး” တကယ္ပင္ေကာင္းသည္၊အေစ့အ ပြတ္ခံၿပီးအလိုးခံရသျဖင့္မသီၿပီး ခ်င္လာသည္။မသီအသံေတြသိသိ သာသာထြက္ၿပီးညည္းသည္။မိုးျမင့္ ေဆာင့္ခ်က္ကလည္းျပင္းသည္။ အရမ္းေကာင္းလွသျဖင့္မသီေအာ္ ညည္းရင္းၿပီးသြားေတာ့သည္။ မသီၿပီးသြားေတာ့ကိုမိုးျမင့္ၿပီးသြား မွာစိုးရိမ္လာသည္။ “ကိုမိုးျမင့္ၿပီးခါနီးအျပင္မွာထုတ္ ေႏွာ္” “က်ေနာ္ၿပီးေတာ့မယ္ မသီ” ကိုမိုးျမင့္ကက်မအဖုတ္ထဲကလီးကို ထုတ္ၿပီးပက္လက္အိပ္ေနေသာက် မအေပၚခြတက္လာကာက်မပါးစပ္ ထဲလီးထည့္ ေတာ့က်မပါးစပ္ဟေပး လိုက္သည္။မိုးျမင့္ကက်မပါးစပ္ထဲ ေျဖးေျဖးေလးလိုးေနသည္၊ႏွစ္မိနစ္ ခန႔္ၾကာေသာအခါမိုးျမင့္လီးက သုတ္ေတြပန္းထြက္ၿပီးက်မပါးစပ္ထဲဝင္သြားေတာ့သည္၊က်မေထြး ထုတ္ရန္ျပင္ေသာ္လည္းမိုးျမင့္ကဆက္လိုးေနသျဖင့္က်မမွာ ေထြးမထုတ္ႏိုင္ေတာ့ပဲမ်ိဳခ်ရေတာ့သည္။ေစးပ်စ္ပ်စ္သုတ္မ်ားအာေခါင္ကတဆင့္လည္ေခ်ာင္းထဲဝင္သြား   သည္။ ကိုမိုးျမင့္ကသူ႔  လီးေပ်ာ့ေခြသြားမွသူ႔လီးကိုထုတ္သြားကာအိပ္ရာေပၚ လွဲခ်သည္။ထိုအခါမွက်မလည္း အိပ္ရာကထၿပီးေရခ်ိဳးခန္းဝင္ကာ    အာလုပ္က်င္းရသည္၊ထိုေနာက္ေရ   ေသာက္ကာအိပ္ရာထဲျပန္လွဲလိုက္ သည္။

“မသီေထြးထုတ္လိုက္တာလား” “မေထြးလို႔မျဖစ္ဘူးေစးကပ္ေနတာ” “အရသာဆိုးသလားလို႔ပါ”  “အနံ႔သိပ္မရွိဘူး၊အရသာလည္း မရွိ ဘူးေစးကပ္ေနလို႔” “မသီအာေျခာက္ေနလို႔ေနမယ္” “ဟုတ္တယ္ကိုမိုးျမင့္” “ခနနားၾကမယ္မသီ၊နည္းနည္းေမာ သြားတယ္”  “အင္းေလ” ကိုမိုးျမင့္အိပ္ရာေပၚကထၿပီးေရခဲ ေသတၱာထဲကအခ်ိဳရည္ဘူးမ်ားကို ေဖာက္ကာက်မကိုတစ္ဘူးေပးၿပီး သူလည္းတစ္ ဘူးေသာက္သည္။ ထို႔ေနာက္ေတာ့ “မသီကိုပိုက္ဆံလႊဲလိုက္မယ္၊မသီ ရဲ႕အေကာင့္နံ႔ပါတ္ေျပာ” မသီအေကာင့္နံပါတ္ေပးလိုက္ေတာ့  သူကေငြလႊဲၿပီး “မသီဖုန္းထဲၾကည့္လိုက္ေငြေရာက္ သလားလို႔” “ဘယ္လိုၾကည့္ရမလဲ” မိုးျမင့္ကျပရာမသီၾကည့္လိုက္ေတာ့ ေငြဝင္ေနသည္ကိုေတြ႕လိုက္ရသည္။စကားခနေျပာၿပီး “မသီထပ္လုပ္အုံးမယ္” “အာကြန္ဒြန္လဲမရွိပဲနဲ႔” “ခနေလး ဟိုတယ္ကေကာင္ ေလးကိုမွာလိုက္ မယ္” ေဘးမွာရွိတဲ့တယ္လီဖုန္းကိုကိုင္ၿပီး ဆက္သည္။ခနအၾကာတြင္တံခါး လာေခါက္ရာမိုးျမင့္ကလုံခ်ည္ထ ဝတ္ၿပီးသြားသည္၊ခ်က္ခ်င္းျပန္လာ ေတာ့လက္ထဲအထုတ္ႏွစ္ထုတ္ပါ လာသည္။

“မသီ ကေနာ့္ကိုမႈတ္ေပးဦးဗ်ာ” “အင္းမႈတ္ေပးမယ္” မသီကကိုမိုးျမင့္ေပါင္ၾကားထဲကို ဝင္ၿပီးလီးကိုစုပ္သည္။ေဂြးဥကိုပါ စုပ္ေပး ရာမိုးျမင့္ကေပါင္ကား၍ ေျမႇာက္ေပးသည္။မသီသိလိုက္ သည္။ေဂြးဥႏွင့္ဖင္ၾကားကိုစယက္ ေပးလိုက္သည္။စအိုဝကိုမူမယက္  မိ ေအာင္ေရွာင္ေသာ္လည္းမိုးျမင့္ကမသီေခါင္းကိုႏွိမ့္ကာလုပ္ခိုင္းသျဖင့္ မသီလုပ္ေပးလိုက္သည္။မိုးျမင့္လီးကအရမ္းကိုမာေတာင္ လာသည္။ “မသီကိုမႈတ္ေပးဦးမယ္” “မသီကုန္းလိုက္” မသီကုန္းေပးလိုက္သည္။မ်က္ႏွာကိုတဖက္လွည့္ေစာင္းၿပီးကုတင္  ေပၚတြင္ ကပ္ေနေစကာခါးကိုခြက္ ေပးထားသည္။ထိုအခါမွမသီအ ဖုတ္အျပင္ကိုျပဴးထြက္ၿပီးမိုးျမင့္ ယက္လွ်င္အဆင္ေျပမည္။မိုးျမင့္ကမ  သီဖင္ေနာက္မွေန၍အဖုတ္ကိုယက္ရင္းဖင္ကိုပါလွ်ာႏွင့္ထိုးသည္။ အဖုတ္ကိုလွ်က္ဖင္ထဲလက္ညႇိဳးထိုး  ေမႊသည္။မသီဒီကိစၥကိုသိ သည္။ မိုးျမင့္ဖင္လိုးခ်င္၍ခြင္ဆင္ေနသည္မွန္းကိုမသိခ်င္ေယာင္ေဆာင္ေပး လိုက္သည္။မသီဒုတိယအႀကိမ္ျပန္   ၿပီးစိတ္ထလာ သည္။အဖုတ္ယက္ ခံရင္းညည္းမိသည္။

“မိုးျမင့္ လုပ္လို႔ရရင္လုပ္ေတာ့ဟာ” “အင္း လုပ္မယ္ေလ”“လာဒီေနရာမွာဒီလိုအိပ္ေပး”  မိုးျမင့္ျပသကဲ့သိုမသီေနေပး   လိုက္ တယ္။ကုတင္မွာအတည့္မအိပ္ပဲကန႔္လန႔္အိပ္ရတာပါ။ၿပီးမွမိုး ျမင့္ကေခါင္းအုံးတစ္လုံးယူၿပီး ခါးေအာက္မွာခုတယ္။ေျခႏွစ္ ေခ်ာင္း မိုးေပၚေထာင္ၿပီးလက္တ  ဖက္ႏွင့္ရင္ဘတ္ေပၚပိုက္အပ္ကာေနာက္လက္ႏွင့္လီးကိုကိုင္ၿပီးအ ဖုတ္ဝမွာေတ့ၿပီးဖိသြင္းတယ္။ဒီတစ္  ခါပုံစံအသစ္ပါပဲ။လီးဝင္သြားေတာ့မွေျခႏွစ္ေခ်ာင္းေရွ႕တြန္းၿပီးလိုး ေတာ့တယ္။ “ဗ်စ္ ဗ်စ္ ဘြတ္ဖတ္ ဖြတ္” “အားးးအိုးး…” တင္း ၾကပ္ၾကပ္ခံစာ းမႈ႕ကမေပ်ာက္ လီးဒစ္တိုးဝင္လာၿပီးျပန္ထြက္ေတာ့ အတြင္းသားေတြကိုဆြဲယူသြားသလိုပါပဲ။တထစ္ထစ္နဲ႔ ရသာ ေတြ႕ရ ျပန္တယ္။မိုးျမင့္ဒီကိစၥမ်ိဳးမွာ အေတာ္ကြၽမ္းက်င္တဲ့အဆင့္ရွိမွန္း မသီေတြးမိတယ္။ဘယ္သူေတြ ကိုမ်ားလုပ္ဖူးသလဲေတြး ေနတုန္း တဒုတ္ဒုတ္နဲ႔တိုးဝင္လာတဲ့လီး ေၾကာင့္အေတြးကိုပင္ေမ့ၿပီးကာမအလိုက်ပါသြားရတယ္။ဒီတႀကိမ္လိုးခ်က္ကေတာ္ေတာ္ ၾကာတယ္။

မတ္တပ္ရပ္လိုးရလို႔လားမသိ၊မိုး ျမင္ေညာင္းဟန္ပင္မျပ၊မသီ မွာသာၿပီးလုလုျဖစ္လာၿပီးညည္း မိေတာ့တယ္  “”ဘြတ္ ဖတ္  ဖတ္..ဖန္း ဖန္းး” “အာ့!အင္းးဟင္းးဟင္းးးမိုးျမင့္ငါၿပီးေတာ့မယ္၊အတူတူၿပီးရ ေအာင္ဟာ” “အင္း က်ေနာ္နည္းနည္းၾကမ္းမယ္”  “အင္းၾကမ္းေလ”   မိုးျမင့္ကမသီေပါင္ကိုျပန္ကားၿပီးေက်ာေအာက္ကေနလက္ ႏႈိက္ၿပီးပုခုံးကိုဆြဲကာၾကမ္းၾကမ္း  ေလးလိုးေတာ့ တယ္။ေဆာင့္ခ်က္ ေတြၾကမ္းလာသည္ႏွင့္အမွ်မသီ လဲေအာ္ညည္းသံေတြပိုထြက္ လာခဲ့တယ္။ငါးမိနစ္ခန႔္ဆက္တိုက္   လိုးလိုက္တဲ့ အခါမသီကမိုးျမင့္ ေက်ာျပင္ကိုလွမ္းဖက္လိုက္ တယ္။တကယ္ကိုလည္းကာမအရ သာကိုေကာင္းစြာခံစားရၿပီးေနာက္  “ဘြတ္  ဖြတ္ ဖန္းဖန္းးးးး”“အာ့ အိုးးအီးးးပြီးးပြီ အိုးးးးး” မသီတကယ္ကိုၿပီးသြားတယ္။ မိုးျမင့္လည္းအခ်က္ငါးဆယ္ခန႔္မ နားတမ္းလိုးလိုက္ ၿပီးေနာက္ မသီ၏ဖင္ဝကိုလီးေတ့ကာဖိသြင္းသည္။ “အားးး နာတယ္ဟ၊မလုပ္နဲ႔” လီးကလက္တဆစ္ခန႔္ဖင္ထဲဝင္လာသည္။ မီးနဲ႔ ထိုးသလိုခံစားရသျဖင့္မသီက ႐ုန္းကန္လိုက္သည္။ “မရဘူးလားမသီ” “မရဘူးမိုးျမင့္ကြဲသြားလိမ့္မယ္” “အဲဒါဆိုလဲထပ္စုပ္ေပးဦး ဗ်ာ” “ေအးစုပ္ဆိုလဲစုပ္ပါ့မယ္ဖင္ေတာ့ မလိုးပါနဲ႔” “ဟုတ္ကဲ့ပါဗ်ာ”  မသီ မိုးျမင့္လီးကိုဂြင္းထုသလိုလုပ္ရင္းစုပ္လိုက္သည္။သိပ္  ၾကာခင္မွာမိုး ျမင့္ရဲ႕သုတ္ပူေႏြးေႏြးေလးမ်ားမသီ ပါးစပ္ထဲတေျဖာေျဖာထဲစီးဝင္သြားေတာ့တယ္။မသီမွာမိုးျမင့္ေၾကာင့္ ကာမ  အရသာကိုနဖူးေတြ႕ဒူးေတြ႕ခံစားမိရေတာ့တယ္။ေနာက္ ေတာ့ေရခ်ိဳးခန္းထဲေရဝင္ခ်ိဳးလိုက္ ၾကၿပီးအိမ္ျပန္ခဲ့ၾကသည္။

ဒီလိုနဲ႔ႏွစ္ပတ္တႀကိမ္ခန႔္မိုးျမင့္ႏွင့္ မသီခ်ိန္းၿပီးပစၥည္းဝယ္ရန္အ ေၾကာင္းျပ၍တမ်ိဳး၊ဘဏ္ေငြသြင္း ရန္အေၾကာင္းျပ၍တဖုံကာမ  အရ သာကိုခံစားေနၾကသည္မွာသုံးလခန႔္ၾကာခဲ့သည္။ ေနာက္ေတာ့မိုးျမင့္အားသူ႔အကိုမွ နယ္ကိုလုပ္ငန္းတစ္ခုကိုႀကီးၾကပ္  ခိုင္းရာ မိုးျမင့္နယ္ကိုထြက္သြားရသည္။မိုးျမင့္မရွိေတာ့မသီလည္း ပ်င္းလွသည္။အေမႏွင့္ညီမ႐ြာျပန္  ခ်င္လာေတာ့မသီကသၾကန္နာနီး  မွ ျပန္ပို႔မည္ေျပာသည္၊မိုးျမင့္က ႏွစ္စ္လခန႔္ၾကာမွျပန္ေပၚလာၿပီးျပန္ ထြက္သြားျပန္သည္။သၾကန္နီးေတာ့ မသီအေမႏွင့္ညီမကို႐ြာျပန္ ပို႔ၿပီး႐ြာ တြင္စပါးေရာင္းျခင္းႏြားမ်ားဝယ္ ယူျခင္း၊စသည့္အလုပ္ကိုလုပ္ရင္း ၾကာေနရာမွထိုအလုပ္မ်ားကိုကူညီေပးေသာသူႏွင့္တ ပူးပူးေနရင္းက အစရွိခဲ့ၿပီးၿပီမို႔ကာမစိတ္ကိုမထိန္း ႏိုင္ေတာ့ပဲလုပ္မိရာလူမိသြားေသာ ေၾကာင့္အိမ္ေထာင္မျပဳခ်င္ပဲအိမ္ ေထာင္ျပဳ လိုက္ရေတာ့သည္။

Leave a comment

Your email address will not be published.