ကျွန်မ၏ ဘဝငရဲ

ကျွန်မ၏ ဘဝငရဲ မိုးသီတဲ့ဟေ့………… တသီးတည်းရှိတယ်နော်… ခွပ်ခွပ် ခွပ်……မြင်းခွာသံများက.တဖြောင်းဖြောင်း..ရွာထိပ်..လမ်းမကြီးမှာလည်းဖုန်တလုံးလုံးနှင့်……သူကြီးရေ..ဗျို့သူကြီး..ရွာသားလေးတစ်ယောက်.သူကြီးအိမ်ရှေ့သို့.အပြေးအလွှားရောက်လာသည်…ဘာတွေဖြစ်လို့လဲဟ..ဓားမြဗိုက်.မိုးသီး..လာနေပီ..ဗျ.. ရွာသားလေး.မှာစကားပင်မဆုံးလိုက် သူကြီး.ခင်များတို့ရွာကို.တောင်းထားတဲ့ဆက်ကြေးဘယ်မှာလဲ..ဟု..မိုးသီး၏ပြောလိုက်သောအသံသည်။ သူကြီး၏ရင်ကိုဗလောင်ဆူသွားစေသည်။ ဒီနှစ်က.မိုးသည်းထန်ပြီးစပါးမတင်ချေ..ရွာတွင်စီးပွားရေးမကောင်း..မိုးသီးတို့ကိုပေးရန်ဆက်ကြေးကမလုံလောက်…ရွာသူရွာသာားများရှေ့မှောက်တွင်…..သူကြီး.ခင်ဗျားတို့ဆက်ကြေးမပေးနိုင်ဘူးလား…. မိုးသီးရယ်..ဒီနှစ်ငါတို့ရွာစီးပွားရေးအဆင်မပြေလို့ပါ..နောက်နှစ်ကျပေးပါ့မယ်ကွာ..´တောက်´ မလိုချင်ဘူးဗျာ..ခုမပေးရင်.ခင်များနဲ့ခင်များမိသားစုကို…ပြန်ပေးဆွဲသွားမယ်..နောက်..တစ်လအတွင်းခင်များရွာသူရွာသားတွေက..ဆက်ကြေးလာပေးရင်ပေးမပေးရင်.ခင်ဗျားတစ်မိသားစုလုံးကိုသတ်ပစ်မယ်… ကဲပြောရင်ကြာတယ်ဗျာ.ခုလိုက်ခဲ့..ဗိုလ်မိုးသီးသူကြီးမိသားစုကိုဖမ်းသွားပြီဟေ့…..ဆိုသောသတင်းသည်.ရွာအနှံ့ပြန့်နှံသွားလေတော့သည်။ဘယ်သူတွေပါသွားသေးလဲ..သူကြီး၊ သူကြီးကတော်.ဒေါ်ငွေခင်၊သမီးလေး..ခင်မှုံ.၊ သားလေး..ရွှေတိုး..ချွေးမလေး..ခင်ရီနဲ့.အိမ်ဖော်ကလေးမလေး……..ဒါးဒါးတို့..ပါသွားတယ်တဲ့တော်..ထိုသတင်းသည် ..ရွာတွင်.အတင်းအဖျင်းပြောလေ့ရှိသော.ဒေါ်ဘုမမှတဆင့်တရွာလုံးပျံနှံ့သွားလေတော့သည်။ တလပြည့်လို့မှ….ဆက်ကြေးလာမပေးရင်…သူတို့အားလုံးးကိုသတ်ပစ်မှာတဲ့………နိဒါန်းလေးကတော့.ဒီလောက်ပါပဲဗျာ..နောက်နေ့မှဆက်ကြစို့..ဘော်ဘော်တို့ရေ..ကျလိကျလိ….ဟူသော..ငှက်ငယ်လေးများ၏ တွန်ကျူးသံများက..ရိုးမတောကြီးထဲတွင်ပျံ့နှံ့နေသည်။ ထိုသို့သော.သာယာလှသော..သဘာဝအလှကိုဖျက်ဆီး..နေသော.အရာများကား လူတစ်စုကိုလက်နက်ကိုင်ဓားမြများမှ. ဖမ်းခေါ်လာခြင်းပင်။ မြန်မြန်သွားစမ်း…..စခန်းကိုရောက်ဖို့ဒီချောင်းကို.ဖြတ်ရမယ်.လာ.ရှေ့ကသွားစမ်း ..ဗိုလ်မိုးသီး၏ အမိန့်ပေးသံ..နှင့်အတူ. တပည့်များက.. လူတစ်စုကို..သေနတ်ထောက်ပြီးဖမ်းခေါ်လာသည်။ဖမ်းခေါ်လာသော.လူတစ်စုမှာ..သူကြီးမိသားစုပင်.. သူကြီးသမီးလေးခင်မှုံမှာ. အသက် 25နှစ်ရှိပေပြီ။ ရွာ၏ကွမ်းထောင်ကိုင်တစ်ယောက်..ရုပ်လေးမှာ.လှပကျော့ရှင်းသကဲ့သို့. ခန္ဒာကိုယ်မှာလည်း..ဖွံ့ထွားလှသည်။ ထမိန်ပျော့ပျော့လေးကို… ခါးတွင်တင်းတင်းဝတ်ဆင်ထားသဖြင့်. စွင့်ကားလှသော..တင်အစုံမှာ..ယောကျားတိုင်းလည်ပြန်ကြည့်ရလောက်အောင်..တင်းရင်းလှသည်။ ဖြောင့်စင်းလှသောပေါင်တံအစုံမှာလည်း. ဆင်စွယ်နှစ်ချောင်းသဖွယ်ပင်။`ကဲအားလုံးချောင်းထဲဆင်းကြ….ရေစီးကကြမ်းတယ်နော်.သတိထားကြ..မတော်ရင်မျောသွားလိမ့်မယ် ´ ဗိုလ်မိုးသီး၏စကားအဆုံးတွင်အားလုံး.ချောင်းထဲဆင်းလိုက်ကြသည်။ ချောင်းရေမှာ..ပေါင်လယ်လောက်အထိရှိသည်။ ချောင်းရေကြောင့်..ဖမ်းခေါ်လာသောအမျိုးသမီးများမှာ.ရေများစိုရွှဲနေပီး.ထမိန်လေးများမှာ..အသားတွင်ကပ်နေလေတော့သည်။ တကယ်တော့.မိုးသီတို့.ဓားမြအဖွ့ဲ့မှာ 12ယောက်ရှိသည်အားလုံး.မိန်းမဆိုသော.အရာနဲ့.ပြတ်လပ်နေသည်မှာကြာပေပြီ။ သူတို့..သူကြီးမိသားစုကို.ဖမ်းခေါ်လာခဲ့သည်မှာ..သူတို့အလိုကိုဖြည့်ဆည်းပေးရန်ဖြစ်သည်။ထိုလူ12ယောက်ထဲတွင်. မိုက်ကြီးသည်.အဆိုးဆုံး.အကြောင်းမှာသူသည်…ခင်မှုံလေးနောက်မှ.သေနတ်ဖြင့်ထောက်ကာ…လိုက်ပါရလေသည်။ ခင်မှုံလေး၏ရေစိုအလှများမှာ……မိုက်ကြီး၏ရမက်သွေးများကိုဆူပွက်စေသည်။ မိုက်ကြီးစိတ်မထိန်းနိုင်တော့.. ရေစိုပြီးအသားနဲ့.တသားတည်းကပ်နေသော. ဖွံထွားလှသည့်တင်သားကြားမှ..အမြောင်းလေးအတိုင်း သေနတ်ပြောင်းဖြင့်.ထောက်ထားလိုက်လေတော့သည်။ ခင်မှုံမှာရုတ်တရက်တုန်ခါသွားသည်. ရင်ထဲလှိုက်ခနဲ မိမိဖင်သားလေးထဲသို့.အေးစက်စက်သေနတ်ပြောင်းက.တိုးဝင်လာသည်။ သာယာမှုက.ခဏတာ . ချက်ချင်းဒေါသဖြစ်သွားသည်။… Continue reading ကျွန်မ၏ ဘဝငရဲ