ခင်သက်

ခင်သက် ကျွန်မ အဖေနဲ့အမေက ရန်ကင်းဈေးထဲမှာ အထည်ဆိုင်ဖွင့်ထားသည့်အတွက် မိုးမလင်းမှီ   ထသွားပြီး မိုးချုပ်မှအိမ်ကိုပြန်ရောက် ကြပါသည်။  တစ်နေ့ကြတော့ ညနေမှောင်စပျိုးနေတဲ့အချိန်မှာ အမေနဲ့အဖေတို့ အိမ်ပြန်အလာစောင့်မျှော်ရင်း အိမ်ဝင်ပေါက်  ထွက်ပေါက်ဘေးမှာ ထောင့်ဖြတ်လေးထိုင်ပြီး မျှော်နေမိပါသည်။  ဒီအချိန်မှာဘဲ အပေါ်ထပ်တက်တဲ့   လှေခါးခြေရင်းဘက်ကနေ  လူတစ်ယောက်ဟာ  ကျွန်မရှေ့ကို ရိပ်ကနဲရောက်လာလို့  ကျွန်မဟာလန့်ပြီးမတ်တပ်ထရပ် လိုက်မိပါသည်။   “ဟင်…..အစ်ကိုထူး မော်´´  သူက ကျွန်မကိုဘာမှပြန်မပြောဘဲ  ကျွန်မကိုယ်လုံးကို လှမ်းပြီးဖက်လိုက်ပါသည်။   “အို…..လွှတ်….လွှတ်..´´   ကိုထူး မော်က မလွှတ်တဲ့အပြင်  ကျွန်မမျက်နှာနဲ့ ဆံပင်တွေကိုနမ်းရင်း ကျွန်မတင်သားတွေနဲ့ ရင်သားတွေကို သူ့လက်တစ်ဖက်နဲ့   စုန်ချီ ဆန်ချီဆုပ်နယ်နေပါသည်။ ကျွန်မအတင်း ရုန်းကန်နေပေမယ့် သူ့လက်ကြီးတစ်ဖက်က   ကျွန်မခါးကို အသေဖက်ထားတာကြောင့် ကျွန်မဘယ်လိုမှ မလွတ်နိုင်ပါ။ ကျွန်မတစ်ကိုယ်လုံး ဖိန်းရှိန်းပြီး  တုန်တုန်ယင်ယင်တောင် ဖြစ်လာ   ရပါသည်။ သူ့မျက်နှာနဲ့… Continue reading ခင်သက်