ထဘီနီနီ အရည်ရွှန်းနေပြီ

ထဘီနီနီ အရည်ရွှန်းနေပြီ ကို့သဲလေးက ယူနီဖောင်းလေးနဲ့ လွလိုက္တာကြာ ခါးတိုအကျႌအဖြူ နီရဲရဲထဘီလေးနဲ့ ယဉ်ယဉ်လေးလှနေတဲ့ ချစ်သူလေးကို ကျ နော် ကြည့်ငေးနေမိတယ်။  ပြီးတော့ ကုတင်စောင်းမှာ ထိုင်ရင်း ခါးကိုဆွဲဖက်လိုက်တော့ သက်စုခိုင် အသာရုန်းတယ်။   ထဘီလဲ လိုက်ဦးမယ်ကိုရယ်  မလဲနဲ့ကွာ။ ဒီယူနီဖောင်းလေးနဲ့မှ ပိုလိုးကောင်းမှာ   သက္စုက ကျနော့်ကိုမျက်စောင်းထိုးတယ်။    ကို့ခ်စ်သူ  သူနာပြုဆရာမလေးကို ယူနီဖောင်းဝတ်လေးနဲ့ ပိုလုပ်ချင်လို့  ဟွန်း အဝတ်တွေ ပေကုန်မှာပေါ့   ပြန်လျှော်ရင် စင်ပါတယ် သက်ရဲ့  ပြောရင်း ထဘီနီလေးပေါ်က ပေါင်သားအိအိကို လက်နဲ့ပွတ်သပ်ပေးနေလိုက်တယ်။ သက္စုက ခေါင်းပေါ်ဆောင်းထားတဲ့ ကဒ်အဖြူလေးကို ချွတ်ပြီး ကျနော့်ရင်ခွင်ထဲ ခေါင်းလေးတိုးဝင်တယ်။ ထူပြည့်ပြည့် နီနုနု  နှုတ်ခမ်းသားလေးကို ပြွတ်ခနဲ ကျနော် ငုံနမ်းစုပ်ယူလိုက်ရင်း ခါးလေးကို တင်းတင်းဖက်ထားလိုက်တယ်။  နှုတ်ခမ်းချင်း… Continue reading ထဘီနီနီ အရည်ရွှန်းနေပြီ